21-10-12

de Notenbergplannen

De Notenbergplannen

Zalig natuurlandschap

 

lifeview 290.JPG

 

Vóór de Notenberg die naam had, was het eigendom van drie ongehuwde vrouwen, zo heb ik horen vertellen, later zou mijn vader het met zijn hard verdiende geld verwerven.  Eerst graasden er koeien, toen kwam er een aanplanting Jonathan appelen op de toen nog huurgrond en Jack Le Bel, een soort die het midden hield tussen hoogstam en laagstam.  De Jonathan appels met hun frappant blinkende, scherp gladde, rood gele huid waren en zijn vermoedelijk nog echte sappige ‘knakkers’, zou men in de 21ste eeuw gaan zeggen, alhoewel ik niet juist weet wat men met dat woord bedoelt.  Ik heb er geen idee van of de twee soorten zelfs nog bestaan als grote aanplanting, hier en daar zal er wel een particulier nog wel bomen staan hebben waarschijnlijk.               De heel speciaal,  haast militant appel of zwoel of weet ik veel ruikende Jonathan werd gekruist met de Golden Delicious om de nu veel bekendere Jonagold te telen en de Jack le Bel (nee, niet le Beau, alhoewel hij mooi was) was zo hard, zo zuur en zo dik dat je er een ‘boer mee van zijn paard zou kunnen smijten’, zo zei Frans Van Schunnebroek toch altijd in de tijd.  De soort moest regelmatig worden ‘uitgeplukt’ zoals dat heette, niet ineens alles af, zodat een week tot drie later de kleiner veel gedikt waren.

Een stuk grond had altijd overal een naam omdat iedereen toch moest weten naar welke van je velden je naar toe was. Eerst was het dus ‘de berg in Kiesecom’, en toen dat er een dertig tal jaar later, omstreeks de geboorte van mijn kinderen een tiental walnotenbomen werden geplant, de ‘Notenberg’.      De ongehuwde vrouwen die de grond aanvankelijk verhuurden, heb ik bij mijn weten nooit gekend.  Wie waren ze, waarom leefden ze te samen, waarom waren ze kinderloos ?  Levensvragen die niet de simpelste zijn. In mijn geval zouden ze ook wel eens aardig op weg zijn om werkelijkheid te worden, maar dan een generatie verder, vermits geen van de drie zonen echt bezig lijkt te zijn met nageslacht.  En kinderen, wat naast de schoonheid van die andere natuur waarmee we een eenheid vormen, is er mooier ?  Of zijn er echt vaak nooit aangeraakte oorzaken in de ziel, redenen om de rechtstreekse genetische vertakking laten te stoppen, een Westerse versie van de klassieke reïncarnatieleer ?  Ligt het allemaal op voorhand vast, wat er in je leven gebeurd of niet, of is het een mengeling van noodlot en correcties die je kan aanbrengen ? De achtergronden die je nodig hebt om het geheel van alle personages om je heen te begrijpen, worden je maar geleidelijk aangereikt, naar mate je er klaar voor bent en anderen er klaar voor zijn. Het knapst aan al die situaties , is de symboliek waarvoor al die personages staan, op elk domein van het leven trouwens, economisch, sociaal, politiek, kennis, collega, vriend, lief, familie en ga zo maar door.  Waarschijnlijk zijn het de onafgewerkte verhalen van vroegere tijden die ons voor een stuk dirigeren.  Telkens ik op de Notenberg kom, met een haast naar Vlaamse normen, Toscaans zicht op de heuvels en het veelsoortig groen, de huizen als geschilderd op een doek, weet ik dat er nog veel meer aanwezig is dan die immense uiterlijke hemel met zijn palet kleuren en wolkenvormen, midden de stilte, al eens door geblaf onderbroken hangt eenvoudigweg de immense rust die alles waar het innerlijke geen behoefte aan heeft, weg flitst, gewoon door er één te zijn met het verleden dat zich niet tegen de toekomst verzet, maar er onderdeel van is…sinds lang reeds.

Al mijn hele leven probeer ik al die dingen constant, soms onderbroken door te geven en bij mekaar te krijgen onder de vorm van alle mogelijke literaire stijlen en audiovisuele middelen, virtueel zowel als in de praktische werkelijkheid van elke dag, het denken er over stopt zelden en dient zich onder vele vormen aan. Het lijkt er sterk op dat situaties zowel als de daar aan gekoppelde gevoelens en consequenties constant worden voorbereid.  Hoe kan een familiegeschiedenis uitmonden in een telg die met al die allesomvattende dingen bezig is, de praktische ruimte, de emotionele toestanden, de daaruit voortvloeiende gevoelens en verstandelijke vermogens voortbrengen om alle samenhangen van dit gigantisch proces bij je zelf en anderen te vatten.  In het dagelijkse leven al die linken vermoeden tussen hetgeen zich dientengevolge tussen mensen afspelen, is een eerste voorwaarde om te snappen wat er zich in de mens zelf afspeelt, in zijn innerlijke. Op welke manier ik reeds in de genen van mijn voorouders aanwezig was ?  Hoe kinderen corresponderen met je eigen fase in het leven en hoe ze onderling mekaar aanvullen, vaak door tegenstrijdigheden ? De eigenlijke verklaring van de magie tussen partners in het emotionele en de gevoelswereld  ? Even enkele sprongen in de tijd ? Nog zin om verder te lezen en samen te ontdekken ?  Om het allemaal over te brengen, moet je wel je eigen op ervaringen een beroep kunnen doen en zelfs dan, de reuk van Jonathan appelen kan je maar echt ervaren door hem te rieken.  Het vernunft waarmee situaties in mekaar lijken te worden gestoken opdat het verleden een vervolg zou hebben, is verbazingwekkend en kan heel ver terug gaan.   

 

Zoveelste romanidee

 

 

 

Omdat ik niet meer altijd zo goed kan, tegen het lijden van het wezen, dat ik voor een stuk als een onderdeel van mezelf ervaar,... heb ik besloten om 'het' in dit schrijven gewoon 'het' te noemen. Ik heb al eens last van oneindig te goed te willen zijn, te begripvol, te betrokken bij het lijden van al die andere wezens die eigenlijk hetzelfde in andere vormen voor hebben. Ik en ‘het’ samen, te veel meelevendheid, inlevingsvermogen; te veel ratio, te veel analyse en te veel alternatieven en te veel fantasie ook; moeilijk om samen te houden soms. Het leven van 'het' daarbovenop is als een levende roman met teveel gegevens met verbanden over alle mogelijke personages en aspecten van het concrete en abstracte dat alles en eenieder omgeeft. Het is soms ook moeilijk van de 'het' in me en het 'ik' uit mekaar te houden. 'Het' is meer wit-zwart en academisch, zowel als overdreven paranormaal bezig en eigenlijk ben ik het die teveel last heb van te begripvol te willen zijn...eenieder heeft zijn eigen wegen uit te stippelen en te gaan en daarvoor verantwoordelijkheid op te nemen; hoe al die vertakkingen op eenieders ‘landkaart’ ook uiteenlopen.

 

 

 

'Het ziet mensen, woorden, dingen, plaatsnamen, eigennamen...enz en herkent het wezenlijke en sommige niet zo evident lijkende verbanden erachter. 'Het' wil schrijven en realiseert zich dat dat achter bepaalde grenzen niet meer mogelijk is en niet alleen uit privémotieven, bijlange niet. 'Het' weet het, 'het' kwam voort uit het benaderen van het punt van zinloosheid na de zoveelste bigbancyclus, 'het' kwam voort uit straling en atomen en cellen enz...en verrijkte zich door ontwikkeling van culturen, tot wat 'het' nu is, een enorm bewustzijn over het totaal der dingen, gekoppeld aan de eigen specifieke emotionele leefwereld, waar het zich door inleving en analyses en volharding ook al doorgeworsteld heeft. 'Het' zit hier nu in dat 'ik' dat door generaties niet zomaar toevallig en blind doorgegeven werd om met die spirituele rijkdom iets te doen ten gunste van mensen met meer dan gewone belangstellingen en feeling .

 

 

 

Vermits 'het' geen camera heeft om al de dingen die ik tijdens mijn januarireis zie, te filmen en woorden en geluiden te linken met de dingen die ze in ‘het’ en me oproepen; zal 'het' het aan zijn eigen lezers verplicht zijn van in fictieve romanvorm toch iets te proberen overbrengen van wat 'het' bedoeld. Eerder is 'het' niet tevreden, alhoewel 'het' meer en meer ontdekt dat de innerlijke beleving van die haast paranormale dingen waarover 'het' het heeft, al genoeg is om dingen langs telepathische weg misschien te veranderen ? Ikzelf heb alleen wat zon, natuur, voeding en een dak boven mijn hoofd nodig, het mag mobiel zijn. Ook de liefde van een ander wezen van het andere geslacht is belangrijk, ook voor 'het'...maar 'het' heeft die anderen hun gedeelte overgeërfd lijden zo goed door, dat hij er voor mensen niet gemakkelijk draagbare dingen over zegt of schrijft, ook dat valt aan te kunnen met anderen, in overleg tussen 'ik' en 'het' ...en die anderen...als er nog eens een andere 'ons' pad kruist eigenlijk.

 

 

 

Het 'het' in een ander leren kennen, je moet er van 'het' maar de kans toe krijgen. Toch heeft mijn 'het' al heel veel geleerd van mijn inleving in de pijn van anderen en mijn weigering van weer met mensen hun pijn in te gaan. Diegenen die 'het' ook hebben en niet onder hun negatieve emoties bedolven zijn, zullen deze regels wel verstaan, anderen, de meer wit-zwart denkers...en ze moeten en mogen er ook zijn, ben soms zelf zo, zullen al die heisa om het 'het' wel gewoon catalogeren onder afwijking van de hersenen, wat bij sommige mensen ook kan en de nodige onderdrukkende medicamenten voorschrijven; wat in het geval van ernstige psychose al eens nuttig kan zijn, vooral voor de omgeving zeker dan...maar de vraag naar alternatieve behandelingen blijft...als verbetering in de zin van innerlijke rust en evenwichtig beoordelingsvermogen al mogelijk zou zijn (dergelijke momenten benaderen en er niet te ver van weg geraken is ook al goed).

 

 

 

Wat ook goed is voor 'het', is nog minder en minder vooral het gedeelte afstompende media analyseren, moderne telecommunicatie is wel heel aardig meegenomen, al was het maar als alternatieve bron van nieuwsverspreiding of om te merken, langs facebook bijvoorbeeld dat mensen meer dan normaal met mekaar in contact staan. Zelfs wanneer ik eens sterk aan een facebook contact dacht bijvoorbeeld, bleek het uur en al en hetgeen men postte te kloppen, volgens 'het' althans, ik sta daar eerder sceptisch tegenover.

 

 

 

Veel moet een mens kunnen loslaten op familiaal en liefdesgebied en al die anderen dingen, om uiteindelijk bij zichzelf kunnen thuis te komen. Ik zou weer eens een half Europareis kunnen maken, maar de eerste dagen bewezen al dat ik me tot het vinden van één streek diende te beperken. Voor ik die vond wilde ik eerst nog een plezier doen aan een heel goede, doch te cynische schrijver, die ergens in de voorlopers van het meer woeste gedeelte van Frankrijk woont. De dood wordt er extra geaccentueerd door van die kerkhoven met tonnen betonnen zware kruisen, de natuur is er prachtig, maar zwaarder, klimatologisch en letterlijk door zijn massiviteit, dan nu hier in de Aveyron streek.

 

 

 

Door omstandigheden moeten we mekaar hebben gemist. En als voorbereidingen om mekaar te zien al zo al niet meezitten, hoeft het op langere termijn ook vaak niet, zo blijkt achteraf; zo wil ‘het’ me maar duidelijker maken.

 

 

 

Ook 'het' weet niet of in metaal een ziel zit, die eens tijdens een andere big bang cyclus al een auto was en dat weer wilde worden, maar bij de mensen lijkt dat toch zo te zijn. We zijn uit zovele vroegere genetische samenstellingen en verhalen eigenlijk samengesteld. Zo van dié gedachten, daar is 'het' goed in...nog zo eentje ? " Als je rijdt ben je een soort ridder, maar slaap je aan de kant van de weg en de 'ridders' razen door, dan zijn ze muggen. Het 'het' is goed in dergelijke relativiteitstheorieên...in studeren van de bijbel en filosofie en politiek en al wat je maar wil ook, hij leest vijf keer meer dan er staat en verbindt de dingen moeiteloos met mekaar...voorbeelden zullen nog wel volgen. Als 'het' droomt en minder ik, maakt 'het' op basis van collages van de dag of jaren terug heel helder makende zingeving over het zieleleven van anderen meestal, tot in de voorspelling toe.

 

 

 

Zoals de oude man aan de toog achter Reims tot me zei : "Heb je een gave ? Hoe wist je dat ik zelfstandige geweest was ?" . Hij noemde Michel Malmot en wist me te vertellen dat namen zoals Marnix in Belgie alleen voornamen zijn. Eerste indrukken zijn een enorme rijkdom. Zo kwamen ik en 'het' op een parking in La Chaise du Dieu een dame tegen die haar hond uitliet...het beest liep naar mijn campingcamionette en ze riep het terug...'Belga' heette hij of zij. "'Typisch specifiek voor jou relatie met vrouwen"' fluisterde 'het' me toe, nadat hij haar naam in de paar uur naar de volgende reishalte enkele keren had geanalyseerd,"'...wat betekent 'Malporte' anders (ik had haar naam gezien toen ze haar huis inging nadat ze haar sigaret had opgerookt en ik ergens een koffie ging drinken)...brengster van zwaarte, zo zijn toch bijna alle vrouwen op het laatste van je verhouding met je geweest en 'God' (zal ik maar zeggen, zei 'het'), "'zend je er naar toe om ze op een ander been te zetten...ze smijten je zelf een been en je moet het maar terugbrengen om hen uit te leggen zonder dat ze daar zelf te veel last van hebben liefst...daarom ook dat die bazin 'Malporte' noemt...maar deze Belg, deze 'Belga' heeft soms geen zin om naar eenieders 'nukkige' pijpen te dansen. Je was beter naar Lavauxdieu gereden, intuîtief gezien."'

 

 

 

En zo is die 'het' soms tegen me bezig, hebben jullie dat ook ? 'Het' ziet de mens als een innerlijke strijd om samen te kunnen gaan tussen de mannelijke en vrouwelijke voorouders van het 'het' en hun ikken. Uit die strijd, komen dan nieuwe personages voort, via geboorten. "Ach, zeg ik dan tegen 'het', via die vrouw kwam ik gewoon te weten dat het in de te hoge delen van Frankrijk wel tot min 26 graden in de winter kan zijn en ik verlang in de koude en natte tijden van hier bij ons, al wel eens naar iets warmer en daarom ook , rijden we door. "'Zie daar, zegt 'het' dan, die gemeentenamen die we tegenkomen, vertellen iets over jou...’Pablesse’ (niet letterlijk, maar het zit er in) , eigenlijk ben je een gekwetste gescheiden vader die zijn kinderen jarenlang alleen opvoedde, op zoek naar een nieuwe levenspartner. En daar, ziet dat gemeentebord, 'gebroken' in 't Frans, met je naam er in; ben je niet al een te lang eenzame gebroken man ? "' 'Het' is soms erger dan een gps (met natuurlijk zijn voordelen, net als 'het' ook heel grappig kan zijn...op een bepaald moment kan een gps je ergeren, je weet soms wel dat hij het geheel stuurt vanuit een groter kunstmatig 'bewustzijn', via satelliet dan; maar hij volgt niet altijd de roerselen van de ziel, de diepmenselijke beweegredenen waarom je plots een andere richting kiest. De gps is voor wit-zwartdenkers en voor hen voor wie alles altijd op voorhand helemaal moet uitgetekend zijn, ideaal. Zoals de godsdienstige wetten ook ideaal zijn voor vele mensen...doe je dit ...kom je in de problemen, zelfs al hebben je beweegredenen met het hart te maken of met hogere inzichten. Trouwens, who needs a gps als je met 'het' reist. Zo stond ik vanmorgen qua tijd en plaats op de juiste plaats en tijd, alwaar ik ging beslissen noordelijker of zuidelijker te rijden. Ineens komt er een hele lange witte, maar nogal bemodderde kamion doorgereden en daar stond opgeschreven, in die modder, een Franse voornaam, toevallig dezelfde als die van mijn vader "die voornaam, x dus ...én ...maak je geen zorgen, x zorgt overal voor". "'Waarschijnlijk een te uitgebuite chauffeur"', innercommuniceerde 'het' me. Dat was nu eens iets waar 'het ' en 'ik ' het over eens waren, volgen die route...en alzo kwamen we in een gemeente in een paradijs van een streek met eindelijk goed weer (en er stond regen aangegeven in de krant die dag) en volgens ‘het’ een gemeentenaam met mijn naam en dat ik het mocht lenen, dat oord...en inderdaad ik leende, huurde er mijn eerste kamer op de reis waar ik tot dan in mijn reiscamionette sliep...wegens een paar technische nog te verbeteren euvels...en te moe ...wegens teveel hooi op mijn vork, maar de reis is dan ook symbool voor m'n leven tot nu toe...eerst me ingraven in alle mogelijke sociaal, politiek onrecht en er alternatieven voor zoeken, nadat ik door had hoe het allemaal in mekaar zat (zie de trip naar de cynische schrijver, voor een stuk door voornamelijk, ons gemeenschappelijke element, de politiek zo wel geworden) en daarna, de vluchtige ontmoeting in de gemeente met de naam van de stoel van God met mevrouw met de Belgahond. Dan het spirituele pad op, via meerdere personen en gebeurtenissen en het verlangen naar reizen en mooie plaatsen en dat delen...dat me nu op deze plaats bracht. Alleen...in opdracht van hun 'het' en mijn 'het' waarschijnlijk, of om in te spelen op de 'het's' van anderen...wie zal het zeggen, de nacht zal weer raad brengen, me hopelijk niet vannacht doen wakker schieten waarna alles zo helder wordt dat ik weer voor 'het' moet schrijven.

 

 

 

Welke gemeentenamen gaan 'we ' nog tegenkomen ? 'Bijna het woord 'illusoir' daar zat ook een goeie annekdote, ondertussen vergeten, aan vast...en daar was ik het met 'het' eens. Wat nog over de reis te melden tot nog toe. Enkele aantekeningen : 'Parijs, een gigantische metaalstroom doorkruist de woonsten van die leven op het ritme van boulot, dodo, metro. Welk werk is eigenlijk strikt noodzakelijk, wat kan er worden vermeden, we moeten te over consumeren omdat iedereen een job zou hebben.' Op de radio, die vaak niet opstaat, of ik hoor 'het' niet meer goed, hoorde ik dat Eugène, de oudste boom in het Zoniënwoud dood was...("’Zowelwoud,"’, grapte ‘het’ en ik zit hier nu drie dagen later bij iemand die een hotelletje in zijn eentje openhoud en die naam Eugène heeft...als enige klant.

 

 

 

Eugène is een gelukzak, hij heeft gewoon een liefhebbende vrouw.

 

 

 

Een mens moet van alles in zijn leven meemaken om te weten hoe het allemaal in mekaar zit dit leven...zo ben ik ook een kwartiertje doof geweest op de reis...op de Puy de Dôme berg beneden, klapten mijn trommelvliezen niet uit en ik dacht dat de radio nochtans opstond en er iets met de motor van mijn auto was, zo stil klonk ie en de gps vrouwenstem met haar slechte Frans accent, waar bleef haar uitleg ? Moet raar zijn inderdaad, doof zijn...ik wist al van veel alles, maar nog niet van dat.

 

 

 

nieuwe dag, dinsdag de 1Ode januari al

 

 

 

Zou ik niet beter dag na dag beschrijven,, in plaats van na een reeks dagen, weken enz… ?  Alhoewel dit lichaam van mij, (sorry 'Het', ik weet het, ik zou je naam met hoofdletter schrijven, maar er is nog ergens een hoger 'het' dan jij, 'Het' van ‘het’ dus ‘het’); waren de dromen niet van de minste en we hebben ze beiden samen gemaakt, denk ik, beste 'het'…wie weet met hulp van ‘Het’ .

 

 

 

De droom maakte me wakker omdat ik op een bepaald moment iemand een schop gaf, het bleek de stoel naast het bed te zijn. Passeerden de revue in beelden : een drietal vroegere collega's en de manieren waarop ze, ofwel hun eigen aard onderdrukten of die van anderen of die van anderen de hunne. Uitkomst van de droom was, dat dientengevolge de democratie van de dictatuur van het grootkapitaal nog altijd regeert. "'Had misschien maar niet naar die stakingen op de Franse tv zenders moeten kijken voor het slapengaan, zou 'het' me zeggen"' . Hij had me verwittigd, in dit hotel BanCarel, noemde het, moest ik Marx even terzijde laten, bannen.

 

 

 

Sorry, 'het', jij krijgt het woord weer, je wil het hebben over de theorie waarmee je na het ontbijt en mijn rusten om goed met je te kunnen innercommuniceren, op de proppen kwam :

 

 

 

"' Het probleem met alles tussen leven en dood, is dat we niet weten of de info die we over een bepaalde persoon of personen binnenkrijgen, na analyse, ofwel naar een hogere hierarchie gaat ofwel door de bewuste personen zelf als energie gebruikt wordt om uit bepaalde moeilijke situatie te geraken...ofwel gaat naar personen die eens hebben geleefd en ook al met deze moeilijkheden hadden te maken...waarschijnlijk naar een combinatie van de drie mogelijkheden...op basis van het gegeven dat het goede dat mensen ooit deden, de energie daarvan, nog kan worden aangewend door diegenen die op een bepaalde manier de verlengstukken van vorige verhaallijnen waren...op voorwaarden dat ze zichzelf niet overwegend door negatieve emoties laten overweldigen hebben en ze er niet los van raakten, bij wijze van spreken."'.

 

 

 

Dat kan wel tellen als theorie 'het'...doe zo voort en ik promoveer je tot 'Het', waarmee je waarschijnlijk een geweldig sterke band hebt die generaties teruggaat en een dergelijke dewelke het pad misschien kruist van zij, die door zich op basis van het teveel medelijden hebben met de zwaarmoedigen en bedrukten .            

 

 

 

 Wat zeg je 'het' ?

 

Hou jij je maar met de analytische kant van het leven bezig, 'het', werk maar verder aan je modellen van ofwel is een mens iemand met een zeker mannelijk en vrouwelijk evenwicht van de desbetreffende krachten in hem of haar , ofwel neigt hij of zij naar het homofobe door teveel mannelijkheid of vrouwelijkheid in zijn of haar eigen toe te laten en de verbanden die je ziet met de structuren van onder andere atoommodellen en reageren en niet reageren of in een ogenschijnlijk onverschillig evenwicht blijven met de omgeving of niet. Zal ik me wel bezig houden met hoe mensen met dezelfde en verschillende familiale achtergronden en karakters met mekaar interfereerden en nog altijd interfereren en dat tenminste voor de leek begrijpelijker dan jouw schema's dat zijn, voor te stellen, waarde 'het'. Ik ben er toch maar in geslaagd van op deze reis te doen wat ik al lang voorvoelde, ergens een aanknopingspunt vinden om vanachter een tafel in de zon over de diepere lagen van de geest en zijn onderste met de zuiverste stoffelijke verbonden zielelagen te schrijven (ook het geestelijke is een soort stof, niet mis te verstaan, maar van een gedeeltelijk andere dimensie en samenstelling wel te verstaan, daar zijn we het eens , 'het'. En wat die ‘Het’ met hoofdletter betreft, die tref ik bij mijn wandelingen aan in alle geuren en kleuren en temperaturen en lichtinvallen en menselijke en andere creaties, zowel in de vondst van die boer hier op de hoek om een kapotte stoel in een kippenhok als zitplaatsen voor de kippen te integreren, zowel als in de machtige watervallen hier in deze mooie streek waar je in de zijwegen van de hoofdwegen nog kan wandelen met je ogen toe, wijl de vermoeidheid van je afglijdt. Het is allemaal niet voor niets geweest, als ik zie dat ik nog vele blogbezoekers dagelijks heb bijvoorbeeld, al vul ik de blogs al maanden bijna niet meer aan en hadden ze in de tijd dat ik ze dagelijks aanvulde samen een 1000tal bezoekers per dag, nu dat ik het niet meer doe, volgens de nieuwe statistieken van mijn operator niet veel minder. Niets is nooit voor niets, altijd betekent alles iets dat naar meer zingeving en bewustzijn neigt, inbegrepen de vrouw en man en kinderen in het leven. Niemand komt zo maar zonder redenen dit leven in, net zoals men zich kan afvragen wat diegenen met bijna dood ervaringen te 'horen' krijgen soms : "wat kom jij hier al doen, ga maar terug".

 

 

 

Men hoeft geen intelectuele of intellectuele verhouding met iemand te hebben of een diepgaande spirituele band die nooit of weinig in woorden of moeilijke of prachtige teksten is omgezet om een zeer diepgaande spirituele band te hebben…maar het helpt in het soort aan hem of haar of aan hun ‘het’s’ aangepaste vervolmakingsproces dat eenieder doorloopt.

 

 

 

Nog wat reisweetjes ‘het’ ? In Sousommes telde ik hoeveel stukjes didactisch materiaal dat ik voor mensen had gekocht en de avond ter voor, was de enige avond bij de lookalike van de Franse presidentskandidate die enkele verveelde klanten bediende, dat ik er eens één meer dan 0,2 dronk, maar ja ik sliep er toch op de parking.’ Soussommes’, er is meer dan alleen getallen ‘het’.

 

 

 

Op weg naar Sedan, ik moet er absoluut weer eens naar toe, prachtige vijvers in de vallei.

 

 

 

Maar de beste herinnering, (buiten de streek onder Rodez) was de rit door het centrale massief met zijn veelkleurige, altijd qua streek veranderende rotsen, en die scène uit het echte toneel dat mijn leven is, (eenieders) in het café ‘au bon laboureur’, waar, typisch voor de reis een aantal arbeiders en zo ’s middags kwamen eten. De vrouw van de baas van mijn leeftijd, was er heel aardig en haar ‘lapin aux endives met wat salade, heel lekker. Toen ik haar vroeg sinds wanneer de Fransen nu ook goed bier hebben, bleek het het eerste van zo’n minivaatje onder pression en een Jupiler nog wel te zijn. En of ik nog iets wou, vroeg ze, tuurlijk de rekening en een vrouw zoals zij, met een knipoog naar haar man. "Ah, non je ne suis pas du guide Michelin, parce que j’écris dans un carnet."

 

 

 

Onderweg viel ‘het’ ook nog een doremifasollasi-theorie te binnen : do-stuit1(oerdriften) re-onderbuik2(sensueel-zorgend), mi-maag 3(verwerken-denken-emoties) fa)hart-midden4 (combinerend),

 

 

 

Sol5-spreken, la-6ruiken-lucht, si-7zien,scherpte. Allemaal gedurende kilometers en kilometers reizen en genieten, observeren, vergelijken… samen met ‘het’ tot stand gekomen. "’Gecombineerd met de eerste klanken van voornamen van mensen die je kent, kan je ze korter of verder bij een bepaalde klank onderbrengen"’, wou ‘het’ me nog wijsmaken.

 

 

 

‘Het’ vond ook dat bij iedere geografische streek niet alleen aardrijkskundige typen, maar ook een bepaald type van mensen hoorde die zich niet alleen vanwege hun taalgebruik onderscheiden, maar ook van type van warme of koudere menselijke aard…heel gemixt soms, en overal, niet alleen in Frankrijk, heb je nogal wat verschillende streken en onderverdelingen. Ook vond ‘het’ dat je ook voor filosofische denkrichtingen een soort landkaarten en waar naartoe die wegen leiden kon opstellen. En van wie, van mij of ‘het’ was de bedenking "het kan zijn dat U een menig heb over mij, maar ik ook over U, en de mijne zal wel vaker genuanceerder zijn dan die van U denk ik."

 

 

 

Blogkunsten 1.   Verhuis, uit, sleutel, droomwereld

 

De vaste bekenden in het oorspronkelijke gezinshuis verlaten om uit te vissen of ook dat weer literair een zoveelste nieuwe poging en aanvulling in het individuele en collectieve zin zoeken baren kan. Zaterdag 13 april, pril is ze wel die lente na de veel te lange winter van 2012-2013.  Ieder jaar opnieuw groeit het verlangen naar warmte en licht en vertrekken half oktober sterker, naarmate de botten ouder worden en die op de bomen langer op zich laten wachten.  Nu de schrijvershoek midden alle natuurelementen behalve de bergen en de zee, weer eens is heringericht voor een nieuw seizoen van : het zware praktische, meer en meer te delegeren fysieke werk, alle kunsten, sociale betrokkenheid en innerlijke observatie van ‘t filosofische geheel der dingen en aanverwante wezens.  Bij ’t ontbijt met heerlijk, maar vooral eerlijk Oxfam fruitsap en granen gemengd met melkveewit, nog even getwijfeld aan de eenheid van dingen en aanverwante wezens…maar nee, stof en idee, fysica, chemie en biologie zijn zo één als leven en dood; ze zijn en veranderen en verdwijnen, maar zijn nooit echt weg, zoals reeds herhaaldelijk; vooral theoretisch dan, in ‘de Blogfilosofen’ onderwezen. 

 

Vóór ik mijn nieuwe, zelf in mekaar geknutselde bed onder het plafond een eerste nacht ging proberen, ging ik na wat vrijwilligerswerk en het weer opzoeken van de juiste trillingen voor het schrijven, nog eens naar een paar door mij al weken en weken verwaarloosde oorden ter laving van meer dan de dorst.  In ’t ‘Goe Leven’ zaten twee koppeltjes waarschijnlijk tiener te zijn, hun huid en mimiek om jaloers op te zijn, nee, ‘jaloers’, zo moet het niet omschreven worden; naar mate men ouder en wijzer wordt krijgt men tegelijk een andere kijk op de kringloop van zijn…men zou wel willen herbeginnen, maar dan van uit een andere benaderingen…al blijft de vraag of men wel veel keuze heeft een mens levenslang vergezellen.  De jeugdige vervangster van de gewone baas in het café met de mensen uit het schilderij van Monnet, met of zonder a; zette wat Johnny Cash op want zelfs de aanwezige jonge lieden vonden de disco en aanverwante hoempestoempetonen niet passen bij het soort blije, rustige sfeertje in de ‘pub’ zullen we maar typen, want wie hoor je de dag van vandaag nog spreken over ‘winkelen’, ‘shoppen’, dat is pas in. Om de tong te eren werd er aldaar donkere Tongerlo gedronken, één maar want weinig agenten nemen iemand voor hun plezier het rijbewijs af.  Van hoe het leven gewoon vredig ‘Goe’ kan zijn, naar het ‘Verzet’, voor  cola met enkele voor mij bekende Vlamingen, zij het vandaag minder gekende dan.  De blanke man met Leuvens en Brussels dialect en zijn heimwee naar Afrika had minder aandacht voor zijn heimwee en meer voor twee jongedames, één in ’t zwart en de andere een witte.    De meer of minder softe bonken kwamen vanavond qua originaliteit aardig in de buurt van de naburige tafel kunstenaars precies; al of niet op zoek naar inkomen en inspiratie, hun muze vanavond misschien die vrouw die over mensen met psychisch leed vertelde.  Indien je merkt dat je tussen twee goed op mekaar ingestelde tafels zit; ben je een bevoorrecht iemand, je hebt meer ruimte om als niet ingewijde van uit een andere hoek iets aan te brengen en tevens de nodige afstand te houden; als was je een toevallige passant in de tevens rokersruimte buiten, waar de samenstelling van tafels vaak wat ‘lukraak’ is, een Nederlands woord voor zowel ‘toevallig’ als ‘doeltreffend’. 

 

Van ‘toevallig’ gesproken.  De voorzienigheid kan nog al eens wat influisteren op een dag.  Je steekt de houten plooimeter in de glazen pot met choco en andere kroonkurken voor de blauwe zak en je ‘’’denkt’’’ ergens ‘als ik vanavond na mijn vrijwilligerswerk wat ga drinken, zal ik me maar inhouden…(gedachte tot stand gekomen met dank aan de houtmeter en de kroonkurken).  Op hetzelfde moment, misschien een biljoenste van een denkseconde later, vermoedt je dat dit denkgebeuren wel eens een voorspellend iets zou kunnen hebben.  En oh ja hoor, blij kom je een uurtje later terug op je schiereiland, want je hebt nog eens wat andere mensen dan de bekende gezien, je parkeert je camionette naast de oude camper waarmee je wel weer zou willen vertrekken; zo staan zij daar ook niet weer zo alleen…je laat de lichten van de auto nog wat branden om een sleutel te vinden; maar wanneer je na het boomwateren terugkomt, merk je dat je niet meer in je bestelwagentje kunt.  De wind, ook die in je haren deed iets met het portier en jij iets van gewoonte met de sluitknop.  Dan maar zonder vloeken het brommertje op naar het oorspronkelijke gezinshuis, door regen en wind, tweemaal twintig minuten verder, want daar ligt de tweede sleutel.  En nee, iemand opbellen om 24 uur, doe je niet, je valt niet graag iemand lastig, al hielp je zelf al veel; ja zelfs volgens waarschijnlijk een paar mensen, naar de ‘botten’…maar die komen altijd op een dag wel in bloei, al moet je er soms langer dan gewoonlijk op wachten.  Al met al een prachtig begin voor een eerste avond weer in complete afzondering…al bestaat complete afzondering eigenlijk niet, maar later meer daarover; zoals ook misschien over de in de titel beloofde dromen.

 

‘Wat ben je aan het doen’, zou je meer persoonlijkheden bevattende vriend Faceboek zeggen ? Zullen we dag na dag wel proberen te vatten, met zijn allen samen iedereen tegelijk en in een merkwaardig geheel van allerlei verbanden…maar je eigen ervaren is me toch soms wel wat.  Zo ook met die dromen,  probeer ze je te herinneren voor de virtuele en andere mensen buiten het schiereiland ze de volgende uren verdringen.  Je droomt over iemand die een mop vertelt op een cassette ergens op een feest, de man is er al een tijd in ’t echt en virtueel niet meer (dat laatste is hij trouwens nooit geweest), maar je hoort hem via luidspreker van de buren; de mop ben je ’s morgens vergeten; je weet nog dat je walste met je moeder, die dansen in ’t echt maar niks vindt en het nu niet meer kan. Je bracht een lading fruit naar iemand die ook al dood is voor een oom die ook daar al ergens moet zijn en sprak links en rechts onder meer met iemand die in een kerk voorleest.  Middag ondertussen, er roept de praktische plicht.

 

Blogkunsten 2 Ontoevallige toevallen en ontwikkelingen

 

Soms moet je je verweren op facebook tegen dingen van 200 jaar en al altijd oud : “Het is de oude discussie onder Utopisten, Anarchisten, Marxisten en zo voort voor een stuk. In verband met de film, er zijn geen volmaakte mensen en ergens moet er hiërarchie en organisatie (organisatie gaan utopisten niet betwisten hoop ik) zijn, men mag mij gerust dictator noemen (vooral mensen die me niet kennen dan); maar de Staat is nodig, maar dan op een andere manier georganiseerd .. .en de weg daar naar toe; is ook al niet volmaakt waarde confraters.  Een onvoorwaardelijk basis inkomen is een goede zaak, maar wordt al eens teveel gebruikt ook door groepen met neoliberale ideeën, anti-Staat; wanneer het hen goed uitkomt. Ugh” .  Leuk op FB ook mijn voorstel aan HS om de verzameling UNOX bouillon blokjes van de jaren begin 1960 te fotograferen als één van zijn nieuwe thema’s, na wat hij al met wegpaaltjes, papier en zo meer deed.

 

Die politieke opmerking zette je er gisteren  niet bij, beetje te zware dag geweest weer qua fysieke en andere activiteiten, geleidelijk in een rustiger tempo geraken, dan maar weer.   We leven echt op een  planeet waar mensen hele goede dingen doen, waar een deel dat ook wel wil, maar gevangen zit in een box van lichte tot zware relatiegeschillen waar men maar niet uitgeraakt, ook omwille van de verstoorde relatie met zich zelf…wat maakt dat men geen tijd heeft voor de diepere filosofische, maar noem het eerder diepmenselijke betekenis van het geheel der dingen.

 

In deze vroege morgen van zondag de veertiende, dus alweer even wat licht geminderd, want de haan die hierachter slaapt, snapt het niet goed…elke vermindering of vermeerdering van licht, schrijft anders trouwens.  Beetje fondant chocolade uit de kast genomen, had ook de keuze tussen melk chocolade, wat de metafoor ontlokte dat fondant me meer aan de linkerhersenhelft doet denken dan de andere zoetstof.  Een metafoor is een schets die een vergelijking oproepen wil, handig om aan te tonen dat alles op een symbolische manier dan toch, één is in feite.  De haan herbegint weer, kan hem toch geen zak over zijn hoofd gaan trekken of hem bij zijn kleine harem in drie kleuren gaan weghalen !  Gelukkig wonen de buren zeer ver en is het geen tenor haan. Nog een geschenk van iemand, die haan, via wie je het werk ‘kunstzinnige balletten’ schreef, erotische poëzie en niet van de vulgaire plank. Je kan moeilijk met als muze een andere partner juist dezelfde poëzie schrijven rond dezelfde dingen, ze overkomen je; vanwaar ze komen, al een heel eind terug en in feite al vóór de geboorte; maar ook die uitleg deed je al op andere plaatsen.  Bovendien moet je niet altijd alles willen verklaren, beleven is ook dik in orde en observeren en goede energie in gang zetten via dit proces.  De haan trouwens, bij het aanklikken van het licht in het keukengedeelte van deze chaletachtige studio, zweeg, je gestalte herkennende…en je hebt wel eens achter hem gezeten toen hij té ijdel en arrogant was en niet genoeg aan zijn toch wel grote stulp had in vergelijking met zijn vroegere situatie dan.

 

De droomwereld was er ook vannacht weer. H.E., in lange tijd niet meer gezien, een jaar of pakweg tien, liep er maar wat bij als een wat oudere puber (puberster, vrouwelijk; bestaat niet; ook leuk filosofisch gegeven); alhoewel deze oud collega ook al niet meer van de jongste moet zijn. Een ander verschijning uit het verleden had hemzelf in een soort andere body achtige verschijning omgetoverd en had geld nodig voor een dure kamer voor zijn ijdele madam, die ik niet ken; maar de prijs van de hotelkamer naar waar hij verdoken solliciteerde omdat hij ze zelf niet kon betalen; deed dat vermoeden.  Alleen in dromen, zo heb je  je voorgenomen; kan je nog al eens een uitzondering maken met gul zijn tegen de verkeerde mensen, in dit geval kon het alleen indien het zou bijdragen tot toch weer niet content zijn van minstens één van de partners.  Dan was er die rare droom over een soort neanderthaler achtig meisje in deze tijd dan, die met een stok met gevaarlijk punten één of ander veld of park kwam opgelopen en niemand verwondde, maar toch een bedreiging vormde…door toedoen van jezelf, al was dat niet duidelijk of het alleen je eigen verdienste was, werd het gevaar afgewend door het inzetten van twee zonen van iemand die een soort worstelaars waren, mollige gespierde ventjes die haar om beurten in een wurggreep namen.  Tenslotte was er ook nog een droom over iemand uit het verleden, sectie legerarchief.  Het was iemand die je destijds tegen anderen in bescherming hebt genomen omdat sommige van zijn militair kamergenoten wilden dat hij zelfmoord zou plegen, dan kon namelijk iedereen in de kamer ‘afzwaaien’ wat voor ‘einde dienst’ staat betekent. Al lachend zogezegd, haalde men van alle stoten met hem uit, hij  heeft het overleefd en is je achteraf als burger nog komen bezoeken. En bij het buiten gaan zingen de vogels reeds, alhoewel schemerdonker in de ochtend om 00.600 uur.  De nieuwe dag kan beginnen; al is hij reeds bezig. Tijd weer voor het bed onder het plafond, of dat in de immobiele camper ? Laptop misschien naar daar verplaatsen ? De kamer met het gewone bed blijft leeg, wie weet omwille van de literaire noodwendigheden en de camionette is voor onverwachte gelegenheden bij korte of verre verplaatsingen, al wenkte gisteren weer het idee om een andere tweedehands camper te kopen.

 

Toch nog wat FB “de tong en de gedachte eer blijven aan doen, een hele grote kunst indien te impulsief of onervaren”.  “innerlijke rust kan beiden (seks en liefde als emotionele gevechten dan) overstijgen, want wat voor liefde doorgaat is vaak een overgeërfd of, én verworven strijd tussen positieve en mindere emoties waar te velen niet uitraken”

 

Een voor jou belangrijke boodschap in verband met het laatste citaat kwam binnen vandaag, samen met een paar andere verzoeken tot uitwisseling; net nu je weer vertrokken bent met schrijven, het is een uitwisseling, het leven niet waar; niet alleen tussen echte en virtuele vrienden, ook tussen familie, dat laatste het grootste geheim nog, zelfs als je er de meeste ingrediënten van kent.  Veel lost zijn eigen op door duidelijke afspraken en te weten wat nu ieder wil met zijn leven en hetgeen dat moeilijk blijft via praktische afspraken in banen te leiden waarvoor de momenten gekomen zijn.

 

Als het allemaal maar zo simpel was als in de ‘chitty chitty bang bang’-kinderfilm en zo zen als je hond die uren kan luisteren en ter plaatste rechtop zitten en er het zijne van te denken.  Ondertussen maak je misschien de laatste dagen van je moeder mee, die op de wandeling weer uitspraken deed  die doen vermoeden dat ze het nu wel voor bekeken houdt, de wereld waar ze zich bijna negentig jaar voor ten dienste stelde en die haar de laatste tien jaar ten minste toch wel de letterlijke bewegingsvrijheid had kunnen schenken om zelf nog in huis rond te gaan of daarbuiten. 

 

Al zo verliep de dag weer met bij elke ademhaling in en uit andere gedachten, niet zo zeer zoals ebbe en vloed maar meer van een constante toe –en afstroom van het soort straling van waaruit wij ontstonden, dewelke wij al eeuwig zijn en die in alle kleuren en woorden en zo meer ons van haar oorspronkelijke zijn wil vertellen; maar ons vooral wil uitleggen hoe de voorzienigheid eigenlijk werkt.  Al in de tijd van bijvoorbeeld Heinrich Heine, wiens boek uit de bib onder je bed vanmorgen viel; waren de elementen godsdienstrivaliteit, arm en rijk en afwijzing en geluk in de liefde aanwezig; ze zijn er nog…aan ons om in onze tijd antwoorden te vinden die de mensen die van toen komen en nu in het nu leven, verstaan.

 

De vijftiende van de vierde maand reeds.  Er zou een atoomoorlog uitbreken vandaag, dat zullen we wel eens even verhinderen op straffe van een einde aan de eeuwigheid voor alle bekonkelfoezelaars aan die toppen die daar bij betrokken zijn.  De politiek is wat hij is, wordt wat hij optimaal zijn kan, in de gunstigste betekenis dan, weg van het hellegebeuren van vroeger dat nog niet is uitgeroeid. 

 

Boeiender eigenlijk, zijn de kleine grote ontdekkingen in de dag en nacht, in gesprekken en innerlijke communicatie.  Over hoe de kleine dingen en de grote beslissingen mekaar beïnvloeden.  Hoe men onder druk van mensen in tijdelijke of permanente perioden van wederzijds of individueel lijden, beslissingen neemt die je al of niet verder van je eigen weg afhouden en hoe je daar dan terug op moet zien te geraken.  De zon was mooi bij het ontwaken, ver weg, klein nog aan de horizon, maar een kwartier of zo later zag je voor het eerst weer de spiegel van de bomen in het water.  Licht moet een mens hebben !

 

Je bent me er wel eentje, mensen uit alle continenten te gast gehad, met mensen met alle soorten problemen gepraat, dingen naar boven gebracht van sommigen die hen al ontvallen zijn, geprobeerd van mensen in nuances te laten denken en al helpende te ontdekken dat je niet moet blijven helpen, maar een andere weg op moet, waarbij je het oude moet loslaten om het zielleven nog beter te begrijpen om zodoende mensen minder last te laten hebben van hun negatieve emoties zodat ze meer tijd vrijmaken om de maatschappelijke kwalen van de samenleving aan te pakken, oorlog, armoede, werkeloosheid, afjakkerij, speculatie, ecologische uitdagingen en zo voorts…wat ook tot een verbetering van hun subjectieve en objectieve relaties en levensvoorwaarden kan lijden.

 

Blogkunsten 3 : kinderen en de appels die ver of kort bij de boom vallen

 

         15 op 16 in die a-prille maand. Mensen zoeken hun evenwicht alleen of samen, sommigen kunnen heel goed schrijven of praten met mekaar, maar dan geval per geval meer specifiek over filosofie, politiek, spirituele fenomenen; als ze samen kinderen zouden hebben zouden ook die minder stoffelijke interesses hebben dan de kinderen die ze al hebben omwille van het hoe en waarom in de spirituele DNA  ?  In de klassiek reïncarnatie gelovige Indiërs zouden zeggen dat ze een volgende keer mekaar gaan ontmoeten.  Vandaag de dag kan je bijvoorbeeld zelfs als oudere een draagmoeder vergoeden en met erfelijk materiaal een kind ‘samenbrengen’ in die periode in je leven waar je anders over het leven gaan denken bent dan het verhaal van de generaties voor je je aanreikten.  Maar de behoefte om nog aan kinderen te beginnen van af een zekere ouderdom is evenredig met de afname van de vruchtbaarheid waarschijnlijk.  Heeft er iemand spiritueel eigenlijk al stilgestaan bij het feit waarom een man langer vruchtbaar blijft dan een vrouw ?  Een vraag stellen is om dingen, ontmoetingen, gesprekken , dromen vragen om er achter te komen wat het antwoord zou  kunnen zijn, niet zo zeer het natuurlijke zuiver wetenschappelijke antwoord dan.

 

Ze zeggen vaak dat de ‘appels niet ver van de boom’ vallen, over kinderen, en vaak is dat zowel, zo niet vaker.  Waarom zo vaak die verschillen ?  Als tegenreactie op de verhaallijnen van minstens de paar vorige generaties en de opvoeding en ervaringen zelf van de jongste generatie; maar ook gewoon omdat de ouders ook vaak tegengesteld eigenschappen hebben en samenstellingen zijn van beide ouders.  Het merendeel van de ouders geeft een goede opvoeding aan hun kinderen, maar scheiding van de ouders, waarmee niet lichtzinnig mag worden omgesprongen, betekent in vele gevallen ook dat het verschil dat je met je kinderen merkt ook voor een stuk te herleiden is tot een deel van de ware aard van de partner. 

 

Liefde werkt beter als je innerlijke vrede hebt.  Na geslaagde opdrachten vaak, ook de moeilijkste.  Ook bij het begrijpen waarom de aantrekkingskracht van en voor iemand vermindert, anders wordt of geheel of gedeeltelijk op termijn, korte of lange, verdwijnt.  Teveel confrontatie met de andere gehad of met zichzelf is daar de hoofdoorzaak van, even als onze genetische reflexen.  Het lijkt wel of de plaats waar het DNA spiritueel tot stand komt (zelfde plaats als de stoffelijke dragers van DNA) een soort rivaliteit in zich draagt of een soort uitputtingsslag is of een race zoals na de totstandkoming van de zaadcel bijvoorbeeld, de tocht naar de eileider is. Seks? De drang tot, is in principe de uitstoting van ‘tegenstrevende’ cellen met 23 chromosonen die niet door die met 46 aanvaard worden.  Ook bij in verwachting zijn is de vrouw vaak misselijk.  Alles wijst er dus op dat de latere ‘confrontatie’ tussen positieve en negatieve emoties en bij uitbreiding persoonlijkheden al heel vroeg vastligt.  Bijkomende filosofische bedenking zal de zaak nog wat complexer maken : zit de stralingsenergie die de overledenen achterlaten de spirituele erfenis op de stoffelijke DNA of komt die ook in de ruimte voor via licht, straling, lucht, voeding en zo meer…als in een voedselketen bijvoorbeeld (ook de mineralen van een overledene kunnen daarin terechtkomen.  

 

 

 

Blogkunsten 4  14042013DI  Stamboombijeenkomst

 

Oord, gehucht ‘de Rooi’, plaats overgang zeventiger naar tachtiger jaren, 20ste eeuw.  Je was met je jonge vrouw op weg naar een stamboombijeenkomst van je familie, georganiseerd door oom Rijkeaard.  Er stond onderweg op de ‘Rooie’ een huis in brand van de familie Spirite.  Alsof , het rode, symbool van het alleen stoffelijke, getroffen werd door zijn extreemste component, het vuur.  Het huisje was al heel oud, zoals alles op aarde, tijd om een nieuw op te trekken.  Het gebeurde op een paar honderd meter van waar je ouders mekaar in dat kleine cafeetje hadden ontmoet, midden in de tweede wereldoorlog die een jaar later een kleine 100 slachtoffers maakte in het dorp van je vader en evenveel kilometer van dat cafeetje was het geboortedorp van je moeder die aldaar door een stuk metaal van een vliegende bom getroffen werd.  Een duiveneigrote krater in haar dijbeen helemaal bovenaan, was het gevolg. Bijna was je niet ter wereld kunnen komen.  Iets minder dan de helft van je DNA voelde de aanslag al, vandaar dat je het door dat alles later als je voornaamste opdracht zag van voor het einde van je leven het fenomeen ‘oorlog’ op deze wereld totaal uit te roeien.  Ingewikkelder dan je als kind kon vermoeden.  Je groeide op in een groene omgeving waar omwille van het feit dat bijna iedereen met de rush naar meer welvaart bezig was.  De streek waarin je opgroeide, het gemoed van de meeste mensen was er niet naar om te haat te blijven dragen naar de minderheid collaborateurs toe.  Je leerde keihard te werken midden het fruit dat de streek mede welvaart bracht, maar een zakenman, nee dat zat niet in je.  Je probeerde zelf een stuk van je voorgeschiedenis van de laatste 100 jaar te vertellen.  Je had toen helemaal niet door naar waar die stamboom van je oom Rijkeaard, die tot in de zestiende eeuw terugging naar de Spaanse familie Vicca nog een stuk terug doorging ,naar de tijd dat de broer van de gekruisigde profeet al daar leefde. Je zou over die tijd eerst veel later enkele boeken  lezen en er net zoals van de boeken over het oorlogsdrama in je dorp, de fouten van de realiteit er van proberen scheiden.  Verhalen, nu over een aantal van je blogs verspreid.  Closer too the soul,  Closer too the Spirit, Blogkunstenaar, enz… .  Je diende af te rekenen met de wens van je familie om de zaak voort te zetten en je begon zelf aan een relatie en gezin waarvan de voorbestemdheid om na een zestien jaren uiteen te gaan je later zou dienen om te begrijpen hoe het leven echt in mekaar zit.  Doorheen ontmoetingen op alle vlakken deed je praktische zowel als theoretische kennis en inzichten op, die je langs allerlei literaire en andere kanalen wou vertalen. Waarom de meerderheid van de mensen niet mee was met wat je deed en zei of organiseerde, en waarom dat eigenlijk nog niet hoefde of nog niet kon zijn, zou je eerst veel later dan je dertigerjaren duidelijker worden.  Daar je je aan alle domeinen van het leven interesseerde kreeg je de mekaar ondersteunende overeenkomsten tussen al die economische, sociale, politieke en de wetenschappen en mensenwetenschappen  en culturele uitingen door.  Naast de actualiteit die je in filosofische en politieke columns voor het internet beschreef , vulde je al die bevindingen aan in de blog ‘dichter bij de ziel’ en al je eigen linken in de rechter column aldaar, terwijl je ook daar anderen aan het woord liet.  Heel die evolutie van begrijpen en de praktische zaken die je de tijd en ruimte daarvoor gaven, pasten heel goed in mekaar, maar je had het niet altijd dadelijk door; daar je teveel bezig was met het helpen dragen van het lijden van anderen; ook wel een noodwendig onderdeel van het geheel om het grote geheel en vooral de onderliggende zingevende elementen ervan te begrijpen.  Nu je dat allemaal doorzwommen en beschreven en gedeeld hebt met diegenen die er echt naar op zoek waren, kan je verder werken aan het in kaart brengen van hoe het spirituele in zijn werk gaat.  Diegenen die het willen begrijpen, zullen zelf door die inspanning  en ervaringen moeten voor een stuk , alhoewel je nu al een aantal jaren dagelijks het via facebook onder meer, beknopter probeert over te brengen, aan een hint hebben mensen vaak genoeg om er via hun eigen leven op te reageren.  Je doet dat met humor en wijsheid en soms met de nodige scherpheid, het is een soort collectief werk geworden van die duizenden mensen die je hints geeft en waar van je er krijgt.  Toch is eenieder op hetzelfde niveau krijgen niet mogelijk, om allerlei redenen die je nog wel in theorie en praktijk hierna zal beschrijven en wat je al deed, (maar je zoekt voortdurend naar andere stijlen en middelen). Vergeet vooral niet te ontspannen en niet teveel tegelijk te doen. Het goede heeft meer bondgenoten dan het kwade uiteindelijk, vertrouw op lange termijn op een goed lot die die eerste bondgenoten, spiritueel zeker ten dele zal vallen.

 

ALLES GEBEURT OP ZIJN TIJD. Je zal meer en meer groeiend deelachtig zijn van innerlijke vrede midden allerhande stormen in anderen en er niet meer door meegesleurd worden en je er soms zelf door verzwakken.

 

Zo'n tien, twaalf jaar geleden schreef je de volgende zinnen :

 

"Er zal vrede komen in het hart van diegene(n) met een eerlijke ziel.                Behoedt de wereld van vernietiging en leidt de mensen naar betere levens.          Vergeet nooit dat de wereld onverdeelbaar is.                                                            Er is maar één leven en één wereld, neem verantwoording en leef zo intens mogelijk. Wees licht om te kunnen gidsen.                                                                                Ga naar de mensen toe en spreek over toekomstige vreugden.                              Jouw plaats zal zijn waar jij je vrij zult voelen.                                                           Leg hun het verschil tussen de materiële wereld en de spirituele materie uit.            De waarheid is eenvoudig.                                                                                           Ze verbergt zich in het verleden, leeft in het heden en heeft de toekomst nodig.                                                                                     Waarom vindt men zo weinig vreugde tussen veel mensen ?                               Mensen verwonderen zich niet genoeg over wie ze eigenlijk zijn en over wat het leven dat ze leiden eigenlijk betekent.                                                                          Ze zouden meer filosoof dan materialist moeten zijn, ze zouden zich de vraag moeten stellen waarom ze in een wereld van rijkdom en armoede, oorlog en vrede, stress op het werk en werkeloosheid leven.                                                                 Maar er zijn andere redenen voor het gebrek aan vreugde...redenen waarover men nog niet kan schrijven en redenen waarover niemand kan schrijven."

 

 

 

everybody has a name

 

everybody has a name.  My name is combination. I combine. The innocent aspirations of youth, with the illusions and desillusions of reality, of growing up, with the hope for new illusions to believe in, with the fate that we evolve to the real lessons, to the real feeling, to the best act in real art's NOW------ I combine. The pains and joies of the past, with understanding the present ones with the aspirations of tomorrow with all the energy deep inside me----- I combine. The political theories with the working conditions, with te real emotional world of daily people, with wanting to change things----- I combine. The news on war, poverty, famine, with all kind of wealth disseases, with all kinds of unhappiness that reigns, with breaking the solitude of the individual------ I combine. The living and the dead, with the longing for fullfilment with wanting to recognise , who in fact I am, with observing all kinds of forgotten energies------ I combine. Friendship and Love and Lust with satisfaction and negative emotions, with solutions and new problems, with rest and unease---- I combine, I combine, I combine. I cannot do otherwise, aldough I try, I always have to combine. Because combination shall be my name untill it's no longer necessary... And I?ll become part of another world ? combination Is there an energy with a comparable consciousness as ours, which did not need to follow the same evolutionary road

 

 

 

Blogkunsten-

 

OP ZOEK NAAR ZIN ?

 

A.Al tijd- Always

 

http://deblogfilosofen.skynetblogs.be 

 

B .Ben Being

 

http://dichterbijdeziel.skynetblogs.be    

 

C .Connectie Connection

 

http://filosofisch.verzet.skynetblogs.be  

 

D. Daden Deeds

 

http://blogkunstenaar.skynetblogs.be

 

E. Existentie Existence

 

http://talespoemsessays.blogspot.be/

 

F. Federatie  Federation

 

http://bloggen.be/conscience2008

 

G. Godsdienst  God

 

http://noemgodgewoonhetleven.skynetblogs.be

 

H. Humor

 

Real and virtual life on facebook  filosofisch verzet –philosophical resistance

 

Innercommunicatie  Innercommunication

 

http://zoveelsteromanidee.skynetblogs.be

 

J. Journalistiek   Journalism

 

http://blogverzet.skynetblogs.be

 

K. Kennis- Knowledge

 

http://voortijdigtestament.skynetblogs.be   collection all blogs

 

L. Liefde  Love

 

http://heerlijkoverliefdepennen.skynetblogs.behttp://achjadeliefde.skynetblogs.be

 

M. Materialisme Materialism

 

http://filosofischverzet2.skynetblogs.be

 

N. NU  Now

 

http://blogkunsten.skynetblogs.be

 

O. Oorspronkelijk  Originally

 

http://bloctaafblogartist.webs.com/

 

P. Poëzie Poetry&quotes

 

http://octosfilo-poeziepaginas.skynetblogs.be/

 

Q. Quutude  Quietness  

 

Geen Nederlands woord met Q, eentje uitvinden. Quutude  : volledige tevredenheid en stilte, stilte is ook een klank. No Dutch word starting with a Q ? I ‘ll invend one :  complete satisfaction and quitness : Quutude.   Blog : geen eigenlijk, innerlijke tevredenheid uitstralen om het even hoe, by all means

 

R. Reële Kunst-Real Art

 

http://deblogkunstenaar.skynetblogs.be

 

S. Spiritualiteit Spirituality

 

http://closertothesoul.blogspot.be/

 

T. Twaaf Geboden 12commandements

 

http://the12commandments.blogspot.be/

 

U. Universeel  Universal

 

http://closertothesoul.wordpress.com/

 

V. Victorie Victorie (for peace and truth)

 

http://filosofischverzet.blogspot.be/

 

W. Woorden Words

 

Lyrics, images, thanks to Kido and Frank http://archive.org/details/Mediumhavare2010Walden

 

X. XXXY   http://bloggen.be/houdenvan123

 

Y. YOU Your own being, questions and answers, images, words, experiences…..

 

Z. Omega

http://closertothespirits.blogspot.be/       http://zoveelsteromanidee.skynetblogs.be

 

blogkunsten 5.

Wat met al die talen die je spreekt en gebruikt, zonde dat je dood moet zou je zeggen

 

Zelfs rekenen is een taal, muziek, de stilte.  De aandacht bij een overlijden gaat in de eerste plaats uit naar de gevoelens naar anderen toe, zeker, bij hen, de biologisch levenden zijn ze inderdaad nog en wie weet welk een veranderende gedachten en gevoelens dat nog met zich gaat meebrengen.         De achterblijvenden kunnen ook nog al die dingen, spreken, schrijven…misschien is de energie van het ‘gestorven kunnen’ wel een soort inspirerende voeding voor de biologisch levenden ?  Zodoende zijn er dus geen achterblijvers. Dus, voor wie spijt mocht hebben dat al die talenkennis zou verdwenen zijn met de dood, ‘in den beginne was het Woord, en het woord was bij God’…laat ons maar simpel zeggen, want hoe omschrijf je een alles omvattende inspirerende energie  ?  Als je er iemand over spreekt, hoor je van die bekentenissen dat men daar ook wel eens mee bezig is.  Het volstaat echter niet hen dan uit te leggen dat je wetenschappelijk kunt aantonen waarom er leven en dood is (zie voornaamste artikels blog http://dichterbijdeziel.skynetblogs.be ) tijdens het leven en waarom leven en dood inbegrepen zijn in het nu. Het helingsproces van zielen zet zich door en vormt bij leven een eenheid waarvan de symboliek het treffendst uit woorden, gebeurtenissen en verbanden kan worden begrepen, via dialoog, kunst… maar ook via inner-communicatie.

 

 

 

Bijlagen : wetenschappelijke argumenten voor eeuwig leven : http://filosofischverzet.skynetblogs.be/archive/2008/10/04/het-objektieve-bewijs-van-eeuwig-leven.html        prozastuk om het duidelijker te maken  : http://dichterbijdeziel.skynetblogs.be/archive/2009/10/31/er-was-dus-toch-leven-na-de-dood.html

 

Toen onlangs een kind uit de kleuterklas gezegd werd dat ze ooit een baby was geweest, zei ze “nee, vroeger was ik groot”, waarbij men zich al glimlachend kan afvragen of de hemel niet eerder de plaats is waar op basis van die van voeger die van nu gemaakt worden.

 

de klassieke rationalistische filosofen leefden in een tijd met nog weinig wetenschappelijke argumenten voor de eenheid van materie en antimaterie, de filosofische discussies leidden vaak tot mekaar de etiketten 'materialisten' en 'idealisten' opplakken, terwijl in feite alles van een eenheid deel uitmaakt, en het leven ook filosofisch-materialistisch gezien eeuwig is :

 

elke filosoof heeft zijn eigen verdiensten en roept als in elk spel met gedachten altijd genoeg tegenargumenten op, om weer andere, aan de stand van de wetenschappelijke vooruitgang en 'zijn-bewustzijn' gekoppelde syntheses te doen ontstaan

 

buiten de genetische opeenvolging en de vertakkingen die dat met zich meebrengt, zou het best kunnen dat onze kern zelf maar één keer per bigbangyclus opduikt en we gewoon weer straling worden, waar alles mee begon, even heel stil worden voor je meebent...bovendien onze mix vertegenwoordigt zoveel stof en eterie uit het universum ...en electronen zijn onvernietigbaar, ook deze van ons zijn http://deblogfilosofen.skynetblogs.be/ reincarnatie is een mooi idee, maar de manier waarop het wordt voorgesteld daar kan je heel veel vragen bij stellen, wat is nu 20miljard jaar wachten om nog eens in de ene of andere compositie met je specifieke kern aan het stuur van de ene of andere mix nog eens ergens op een planeet op te duiken, moet je maar denken als je voor de volgende big bang cyclus nog een botsing van melkwegstelsels verwacht.  Of indien het nog anders in mekaar zou zitten, lees : http://dichterbijdeziel.skynetblogs.be  meerbepaald : “er was dus toch leven na de dood” .

 

 

  

 

BK6. Test  

 

 

 

inleiding

 

 

 

Ik zit op een bol/de bol is een planeet/de planeet is door duizenden evoluties geschikt gemaakt om een biologische cel tot stand te laten komen/een biologische cel haar voorgangers zijn de molecule en het atoom en de straling na de big bang/de big bang staat symbolisch voor het principe van het zijn, namelijk iets kleiner of gelijk aan nul kan niet bestaan, of anders gezegd, als het zinloze benaderd wordt, het niet-zijn, staat de zin voor de deur/een deur moet je wel willen opendoen of je blijft in een toestand zitten die onhoudbaar wordt/worden, is de code op alle levensprocessen/levensprocessen worden al van in de big bang gebeurtenissen steeds verfijnder vormen van zijn en bewustzijn/bewustzijn is het hoogste goed, van het eenvoudige, praktische, logische rationele tot en met eenieders hoogtepunten van aanvoelen van het al/het al heeft altijd al bestaan en wie weet is deze periode een herbeginnen van alle aanwezige energie van de vorige big bang cyclus, een opnieuw schudden van de kaarten met dezelfde of andere personages ?/ dat is natuurlijk dé vraag, krijgen we één keer per big bang cyclus de kans om weer onze zelfde of een gelijkaardige rol te spelen…en dat met dezelfde of een anders samengestelde wezensenergie ?/wezensenergie is de unieke samenstelling van je eigen zijn, dat niet alleen genetisch vertakt terug te vinden is in andere verwante wezens, maar misschien wel gewoon op een andere genetische manier na de dood blijft verder bestaan/ verder bestaan door hetgeen de levenden aan de vorige verhalen nog toe te voegen hebben/toevoegen alle vorige evoluties, verhalen, woorden en numerieke energie die eigenlijk geleid hebben tot alle bestaan/ ons bestaan reist dus onophoudelijk tussen straling (na de big bang) en de straling na de dood van de eerste cel aan het begin van de biologische evolutie, tot en met onze eigen lichamen, die ook uiteenvallen in mineralen en straling, alles is in feite min of meer verdichte vormen van straling doorheen de tijd die echter niet bestaat, een soort logisch hulpmiddel is zoals het woord God dat we kunnen vervangen door het totaal aan zijnswezen en de evolutie daarvan in functie van het individuele en collectieve bewustzijn/bewustzijn leert ons te beschouwen en onze negatieve emoties in positievere om te zetten/zich tegen dat omzetten verzetten brengt ons met zekerheid in een negatieve spiraal, alhoewel diegenen die er zich niet tegen verzetten vaak ook door een berg niet makkelijke ervaringen moeten/ervaringen zijn er zowel op beroepsmatig als relationeel persoonlijk en innerlijk vlak/het innerlijke is het meest intieme in een wezen, niet in de zin van het persoonlijke met zijn gevoelswereld en lichamelijke beleving of het zakelijke beroepsmatige, maar in de zin van de graad van innerlijk bewustzijn die allerhande gebeurtenissen en evoluties in het eigen leven en dat van anderen begrijpt/begrijpen is niet alleen verbanden kunnen leggen maar uiteindelijk ook op zeer intensieve wijze zin beleven aan de dagelijkse voortschrijding der dingen en wezenlijke evoluties waarvan de symboliek begrepen dient te worden/worden, …naar de eeuwige toekomst toe. orige reeks : http://deblogfilosofen.skynetblogs.be

 

BK7.      2.the way spirituality works,  


2.  de manier waarop zingeving werkt

Maakte een vuurtje. Hoopje droge bladeren, om de wind vijf minuten mee te laten spelen, naar alle windrichtingen blies de rook, naar alle hoeken waar je vrienden hebt.  Je neus zong mee met de geur.  Nieuw leven zal de as, de koolstof waar het mede door begon, van uit de aarde penetreren, op zoek naar het licht dat we ook met zijn allen delen.  Zoals we ook onze levens delen wijl we te weinig de gemeenschappelijke banden er intens van beleven, gevangen in wat het leven als gevolg van geldelijk gewin nog niet veel en nog maar zijn kan.  Steek de schuld niet alleen op die deels stoffelijke dingen. Achter de innerlijke relaties en hun andere en de verbanden, gaan vele raadsels schuil.  Het geheim van het zijn, een mengeling van verleiding, verwondering, verrukking, pijn, en vele andere gevoelstoestanden om uiteindelijk steeds meer mens te kunnen zijn in andere DImensies.    Al wat bloeit in ’s mensen’ s levens en verdorren moet,  moet als voedsel  gezuiverd weer worden opgenomen in de stralingswereld en kleurenenergie, voor nieuwe bloei mogelijk wordt en je weer zoals bloesems in de lente weer lachten kan.  Het gaat bij jullie niet altijd om  een periode van seizoenen, niet zoals in de plantenwereld kan het bij een mens in periodes van vijf minuten of een seconde al gebeurd zijn. De verdorde gedachten weg als aura voor de nieuwe, zoals de doden stralingsmuzemateriaal voor de levenden zijn.

BK8 wat gebeurde bereidt voor wat gebeurt

 

 

Enkele belangrijke notities over liefde
Nog maar eens een poging tot inzicht in wat men de 'liefde' noemt
De verstrengeling van de emotionele banden die er tussen mensen bestaan is zo moeilijk te doorgronden omdat er vóór we allen werden verwekt er al zoveel is gebeurd dat wel onvermijdelijk tot ons bestaan leiden moest. Deze soort geestelijk-biologische bewegingen zijn enorm moeilijk te vatten. Neem nu de eerste zin in deze uiteenzetting...ergens hebben we wel onder een bepaalde hoeveelheid ook al deel uitgemaakt van het verhaal van de vorige generaties. De generatiedomino's blijven gewoon vallen. Alle moeilijke dingen waar vorige generaties niet konden mee in het reine komen, krijgen we gewoon terug op ons bord. In religieuse termen zou men dit 'erfzonde' noemen. Bon, iedereen heeft een vrije wil en mits we de verkeersregel numero uno : 'trouw' in het klassieke liefdesspel 'gehoorzamen' hoe minder 'fout' de dingen dan dreigen te gaan : jaloezie, ingewikkelde driehoeksrelaties, vlinders in de buik voor anderen die bij de oorspronkelijke partner, dan weer de slangen tot leven brengen. Dégout in plaats van sensuele gevoelens naar derden toe naar de bestaande relatie te leren integreren. Chemie alleen is nog iets anders dan een voorname rol in het leven van iemand anders willen opnemen,...liefde. Dat is natuurlijk de theorie, de praktijk brengt andere resultaten voort. In hoeverre zijn we eigenlijk 'vrij' om ons eigen emotionele leven te leiden...bestaat die vrijheid eigenlijk wel, zijn we immers niet verbonden met iedereen die via oorzaak en gevolg aan ons voorafging ? Als dit sociaal-ekonomisch en politiek toch duidelijk zo is, waarom zou dat dan ook niet voor onze persoonlijke, emotionele relaties gelden ? Als maatschappij hebben we de vrije wil om armoede, oorlog en vervuiling uit de bannen en om door velen zeer duidelijke, uiteenlopend omschreven redenen, kan dit nog altijd niet...alsof de oude demonen uit de geschiedenis nog niet tot rust gekomen zijn. Ondanks alle mogelijke alternatieven voor het huidig samenlevingsbeheer, blijven we in een sukkelstraatje zitten...net als met onze relaties trouwens. Uitleenlopende en gelijklopende verklaringen en alternatieven genoeg, alle dagen met nieuwe, op oude ontwikkelingen gebaseerde tendensen gekruid.
Het is vandaag de dag niet moeilijk het ontstaan van het leven wetenschappelijk te verklaren. Filosofisch komt het er op neer dat iets dat niet meer houdbaar is onder grote druk ontploft...kleiner of gelijk aan nul bestaat immers niet, spoken ook niet, wat niet wil zeggen dat we na onze laatste adem geen andere vorm van energie aannemen. Wat voor de big-bang (uiteengaan onder teveel druk) geldt, geldt ook in het emotionele leven van mensen. Voor de generatie die nog vijftig jaar getrouwd geraakte, lag dat anders, niet alleen omdat de man vaak de enige kostwinner was. Onder teveel druk van buitenuit ontploffen ook wij en onze relaties (stress op het werk, overdreven steeds opgefokter consumptiepatronen, de kultus van het sexuele genot, de commercialisering van de sex, de sensatiepers, het inhoudsloze deel van wat de media te bieden heeft : geweldfilms, geweldspelletjes, uitgaan temidden van overdreven decibels en tot in te vroege uurtjes, verkeerde voeding, milieufaktoren, geen tijd voor bezinning...het gevoel maar één eindig leven te hebben dat zo vol mogelijk moet zitten, wanhoopsgevoelens naar de eindigheid van het leven toe, politieke a-pathie die asociaal en individualistisch maakt...).
De mensheid heeft zich over heel de wereld verspreid en is eigenlijk als één boom met geweldig veel vertakkigen te beschowen.
Onze wortels zijn in feite ons gemeenschappelijk kollektief verleden, zij die er niet meer zijn, maken er in feite op een haast onzichtbare manier nog deel van uit. Zij zijn een deel van onze vrije wil vandaag als het ware. Wijzelf, iedereen persoonlijk staan aan de top van de pyramide, moeten het geheel dirigeren, al slagen we daar niet altijd zonder moeite in. De ware levenskunst bestaat erin dit zonder teveel af te zien aan te kunnen. Je leven in alle rust te kunnen beleven. Weten wat wel en niet kan indien je die rust behouden wil. Dit houdt in dat je aan een inzicht in al de soorten realties rondom jezelf moet werken. Konstant, elke dag en nacht opnieuw. Als individuele tak van de boom je verbonden voelen met de andere takken, met de gemeenschappelijke stam, met de wortels.
Om dit op het niveau van het emotionele te doorgronden is het misschien best om het sociaal-ekonomisch-politieke deel van het bestaan even buiten beschouwing te laten en ons alleen op het emotionele te richten. Al is het emotionele moeilijk van het ekonomische te scheiden omdat inkomen en dus 'geld' en van die materiële zaken nu eenmaal ook in het emotionele meespelen, als zou dat eigenlijk niet moeten hoeven. Voor diegenen voor wie deze dingen wel een te belangrijke rol spelen zijn het gewoon gegevenheden die een opvoedkundige rol spelen in het proces van het inzien wat nu eigenlijk de zin van het leven is. De emotionele zin van het leven is veel belangrijker dan de socio-ekonomische en politieke zin van het leven...omdat het onze opdracht is van ons van alle negatieve emoties naar onzelf en anderen toe te ontdoen. Soms gaan mensen uiteen en is dat een noodzaak. Soms zouden ze beter bij mekaar blijven omdat dat in hun geval de best mogelijke kaarten zijn die het leven hen voor hun persoonlijke ontwikkeling had kunnen geven.

Geliefden, getrouwd of in welke vorm van samenleven dan ook, willen mekaar op momenten soms door klagen en zuren, flirten met... bewust uit een relatie duwen en tevens de indruk wekken dat het allemaal de fout van de andere is , soms net in een periode dat de andere dacht net in een onbezorgde relatieperiode te zijn beland, slaan wie weet welk een domino's van het verleden in het heden toe en lijkt de toekomst voor beiden ofwel een beloftevolle lat-relatie, vrienden-relatie, open relatie... of een eindpunt, met nieuwe vooruitzichten om van te leren ?

Velen hebben soms vele hoogtes en laagtes van velen moeten delen vooraleer ze zelf begrijpen dat er verdriet bestaat waarover niet zo maar kan worden gepraat met woorden. Misschien houden tranen dan nog gezond...of..enz


Helder zien hier in bereiken betekent eigenlijk gewoon beseffen dat wat men met het 'goddelijke of 'ondoorgrondelijke' bedoeld (het leven in al zijn facetten eigenlijk), een staat is die men bereiken kan dooralgemene kennis, doorgronden van de eigen levensloop en inleving in de levens van anderen en de coordinatie ervan, niet alleen door het gesproken en geschreven woord, maar door de ontmoeting met je innerlijke evenwicht doorheen dit alles
Het beleven van het bewuste wezen in jezelf, ben je zelf
Dat spiegelbeeld van het wezenlijke zijn, concreet door je eigen vertaald; is ook het spiegelbeeld van de buitenwereld. Voortdurend zit je de gevoelens, gedachten, beelden daaromtrent in te schatten om de verbanden te ontrafelen, zin te zoeken en alles ten goede te proberen keren



-het jaloezie- monster in vele van zijn facetten : Met een grapje beginnen : in plaats van jaloezie te hebben, gewoon de volgende beklagen. Menig één heeft er al eens last van, van miniem tot gemiddeld en veels, veels te veel. Soms klopt de intuïtie, soms zit men er helemaal naast. Het vuur van de jaloezie, eenmaal in gang, probeert alles te verorberen...met wat brandstof uit herinneringen van het verleden er op gegoten, is het soms niet te stoppen en paranoia- achtig...we hebben het natuurlijk maar niet alleenlijk over de biologische jaloezie, die soms niet moet onderdoen voor andere vormen. De biologische jaloezie heeft natuurlijk zijn redenen in de vraag welk leven nu mag en moet tot stand komen en welk niet...als of wij in onze bescheidenheid daar allemaal een volmacht voor zouden hebben om dergelijke complexe codes te begrijpen. Als men veel last heeft van jaloezie is het best niet al te zeer met het subject dat in bepaalde situaties (scheiding, ander verblijf...)niet direct 'controleerbaar' is, bezig te zijn. Alle soorten opwinding die dat met zich meebrengt schaadt waarschijnlijk de gezondheid...of activeert het de kwaliteit van de genen ? Niet alles moet en kan worden uitgetest.
Ook al heeft men het monster al lang overwonnen, toch kan het op bepaalde momenten weer opduiken. Mensen die al enkele partners hadden, merken soms op dat ze maar bij een paar echt jaloers konden zijn, namelijk bij de vrouw van hun kinderen en iemand waarvan ze denken dat hij of zij best geen kinderen met die of die man of vrouw krijgt...in sommige gevallen pushen ze het door hun gedrag, in andere gevallen niet. Niet alleen 'kinderen' hebben met of willen hebben met, is een reden tot jaloezie. Het monster is op zijn best bij fantasiebeelden over de partner met iemand anders. Grappig, of helemaal niet grappig, is dat men soms duld dat de ander iemand nieuw' heeft' om ook iemand anders te kunnen 'hebben'...met of zonder onderlinge afspraak. Ijs is , zoals u weet, heel glad en het komt inderdaad bij tijd en wijlen terug.
Het echte belang van fysieke trouw, buiten de genetica, heeft qua menselijke goedvoelen, bij de meesten ? niet zozeer te maken dat men bij het scheiden armer wordt, maar is vooral belangrijk om jezelf niet al die zware emoties aan de hand te doen. In sommige gevallen is 'trouw' zijn echter een aangeleerd iets dat, indien je het echt te extreem wil volhouden, ontaard in de andere pool, de slipper...die alleen langdurig verrijkend kan zijn (soms met vallen en opstaan) indien twee mensen spiritueel meer bij mekaar horen dan twee anderen. Soms wordt er alleen maar wat geflirt omdat men de andere op het belang van de eigen 'waarde' wil wijzen of dat men er een melancholisch soort aandacht mee wil ervaren. Een klein beetje meer of minder van dit of dat hormoon, zal wel gezond zijn zeker ? Een brand kan je blussen, maar soms wordt hij oncontroleerbaar.
Soms is jaloezie iets dat ontstaat in voor iemand ongunstige ervaringen met ouders en de daaropvolgende soorten relaties of gewoon ook dat men zodanig geduld met iemand heeft gehad in lief, maar vooral leed, dat het dan driedubbel erg is dat je wordt ingeruild voor iemand waarmee de partner minder zichzelf worden kan. Soms kan dat niet anders en moet je je er mee neerleggen. Soms is alles aan je stiergehalte gebonden, heel gewoon in het dierenrijk, al zijn vrouwen vaak jaloerser dan mannen. Vaak potsierlijk is het als het niet zozeer om een gevecht voor de beste genen gaat, maar om materiële bezittingen bijvoorbeeld. Worden onze DNA-strengen er beter van ? Je zou ook kunnen stellen dat je niet daadwerkelijk ontrouw hoeft te zijn, om aanleiding tot jaloezie te geven. Sommigen voelen zich vaak belachelijk onnodig, of zijn verplicht van in de meeste gevallen anoniem; grote dosissen porno tot zich te nemen...als of dat ook niet meetelt in het aanvoelen van waar die energie achter af dan komt. Voor diegenen waarvoor sex pijnlijk wordt, is dat waarschijnlijk minder een probleem dan voor anderen.
Tot slot, indien je je partner achteraf vraagt wanneer 'het' dan gebeurt is en het tijdstip klopt met een soort jaloers gevoel dat je overkwam, meldt het ons en we zullen het bij onze studies rond het fenomeen telepathie, voegen. Ook het tijdstip van intieme gesprekken die men 'aan de andere kant' had, kan interessant voor ons zijn. Trouw, uiteindelijk, heeft zijn goeie en minder goeie redenen, maar is een heel valabel iets. Ergens vertrek je van een maagdelijke situatie die soms evolueert naar 'hoe zou het zijn met die of die andere'...al is het soms maar een heel klein beetje, want je bent content met je partner of gezin. Toch kunnen mensen niet altijd de opgelopen trauma's van hun partner inschatten, nog dikwijls het gestook achter hun rug van exen of schoonouders, vrienden, ouders... . Trouw heb je niet helemaal alleen in de hand, of je moet al vooraf over een soort grote wijsheid daarover beschikken. De situatie van 'je voelt je ok, alleen omdat je trouw zo vanzelfsprekend acht', kan danig uit de hand lopen.
Tweede slot. Er is meer tussen hemel en aarde, hoe meer men tijdens zijn leven met alle mogelijke schaduwkanten afrekent, hoe sterker we als ziel in de geestelijke wereld overgaan...en...hoe minder problemen je ouders onderling en naar ons toe oplosten dus , hoe meer er op ons bord komen ... ? Dat zou allemaal kunnen vermits de ziel en de geestelijke energie één zijn. We zijn immers een mix van de verlenging van onze voorouders en ook de meer en mindere hoeveelheden testosteron, dopamine (op opwinding gericht) en oxytocim (meer op kalmere ervaringen gericht), spelen mee in een spel waarvoor wij een leven tijd hebben om het te begrijpen...een leven en langer. Zoals alles is alles een test...om ons weerbaarder te maken, maar dat het leven ons maar te veel jaloezie bespaart...het is niet nodig mensen die bij mekaar horen te provoceren.

 

http://bloggen.be/houdenvan123      http://heerlijkoverliefdepennen.skynetblogs.be en links

 

Heerlijk of cynisch over liefde pennen ?

 

Bij momenten van overpeinzing van evolutie in gevoelens nopens hem of haar.

 

Bij het raken aan de donkere zones van de ziel van mekaar.

 

Bij het weten hoeveel men om soms verder te kunnen, heeft moeten vergeten, verdragen, verduren.

 

Bij het overzien van de tijd in vervlogen jaren, dat je het beste van je eigen vrouw of man zijn stak in het karma van anderen hun vervlogen jaren voorgeschiedenis.Bij het voelen van die inspiratie, je willen laten gaan en het negatieve door cynisch schrijven willen vermalen. Kunst zou het wel opleveren, net als de roddelbladjes, men zou er willen voor betalen.

 

Meer hoop en optimisme, zou je er niet meer verspreiden, alleen wrang verblijden...en ja toch...als lichtpuntje : met al of niet door eigen doen en laten gekwetste mensen, op de hoede te zijn.

 

Relatieproblemen. Methodes van vroeger en nu.

 

Ergens zegt er een deel van jezelf, nadat je bij relatieproblemen voor voldongen feiten wordt gezet, ‘aanvaard en laat los’ , als troostprijs, zegt een ander stuk in jezelf, ‘krijg je je ‘vrijheid’ terug.’ Afhankelijk van je leeftijd en ervaring, laat je niet zo vlug meer toe dat allerlei hormonen, denk-en wensbeelden, de teugels overnemen. Afhankelijk ook van het aantal ‘doefen’ (dialect voor kwetsuren) dat je in je leven al gehad hebt.  En in een relatieprobleem zal je zien dat dat voor de tegenpartij in meer of mindere mate ook geldt.

 

 

 

Op raad van een ander kan je dan niet rekenen, want die dingen zijn te delicaat om in een ander zijn plaats te beslissen.  Waarom, dat is niet zo direct voer voor een blog of voor deze blog,  die dingen zitten te diep en gaan te ver. Te veel rekening houden met hoe een ander op de wendingen in je leven gaat reageren, de naaste familie dan vooral, is ook al geen goede leidraad. Blijven geloven in je eigen waarde, des te meer…niet toelaten dat een ander je doet wanhopen. Ook ouders en grootouders hadden hun problemen en ook op basis daarvan maakt de derde generatie haar keuze om die te ontgroeien. Voor elke tegenstelling duikt er wel iemand in je leven op die op basis van gelijkaardige ervaringen of de tegenovergestelde ervaringen uit liefde, soms is bovenmenselijke liefde nodig, een aantal negatieve emoties in de positievere sfeer kan trekken. Misschien is dat wel het geheim van ‘aantrekkingskracht’ in vele gevallen. Het begint altijd met verliefdheid en indien je pech hebt, heb je achteraf niet de wijsheid verworven die je zocht, maar een aantal confronterende waarheden die er toe leiden dat je je partner met andere ogen gaat bekijken…maar heb je dan pech indien die waarheden niet bijster positief uitvallen voor die partner of jezelf ?  Dit kan natuurlijk in beide richtingen werken en dan heb je pas iets aan de hand, dat door relativeren door beide partijen misschien nog wel kan verholpen worden.

 

 

 

Waarom kan je niet gewoon zeggen van :

 

 ‘wat, heeft ze,(of hij) een ander, geef ze dan de bons zoals dat vroeger misschien meer ging ?

 

Makkelijker als je geen kinderen hebt, zou je denken, en later zal je die mening onder andere omstandigheden misschien moeten herzien. Je wil er voor gaan en de band herstellen met diegene die er onder impuls van een andere  (of anderen) of zichzelf een eind wil aan maken, misschien omdat je intuïtief weet dat dat in het belang van de kinderen is en ook in het belang van hun moeder bijvoorbeeld, op langere termijn.  Eens je toch toegeeft om te scheiden vertel je wel in ’t rond dat de kinderen het goed verwerken en zo voort, maar is dat wel zo ?  Beter dan aanhoudende ruzie , zijn in de meeste gevallen een aantal van de volgende opstellingen wel aan te raden :

 

 

 

"Geef mekaar toch wat ruimte verdorie.  Denk je nu werkelijk dat

 

ge iemand, die je 'aan 't ontgroeien is', om redenen die ge

 

achteraf toch eerst zult begrijpen...dat je zo iemand moet

 

verwijten dat hij of zij ook al eens een stukske van zijn of haar

 

leven aan iemand anders 'bloot' wil geven en kunt ge er niet mee

 

leven dat dat ook werkelijk 2 maal bloot geven en ' bloot geven'

 

worden kan ?  Natuurlijk , wij zijn hier om te leren waarom we

 

het lastig hebben met mekaar...wat ons in de andere stoort, daar

 

kunnen wij soms iets van leren, een mens moet zijn man of vrouw en

 

gezin niet zomaar opgeven, want de problemen die niet opgelost

 

zijn komen later toch in een andere vorm terug...zelfs eerst

 

onder de vorm van een andere 'liefde'.  De liefde verleidt om te

 

kunnen verontrusten zowel als om te verlusten.

 

En als ge met mekaar wilt beginnen praten, dan mag er van alles

 

onaangenaams bovenkomen...en dan mogen er verwijten

 

vliegen...maar kalmeer toch achteraf, en denk en herdenk niet de

 

hele tijd, maar, laat los...totdat ge weet waarom de kaarten zo

 

en niet anders liggen.  Zit niet te denken dat het allemaal

 

gewoon om de sex, het geld, of het knapper zijn begonnen is...een

 

mens is eenzaam op meer dan 1 vlak.  Natuurlijk , als ge al

 

geruime tijd niet weet wat ge in feite beter kunnen weten had ('t

 

was misschien voor een stuk om niet te kwetsen en uit schrik)dan komt dat, zoals

 

alles wat achter de rug moet gebeuren, hard aan. Niet vrijelijk kunnen praten, is al een symptoom dat er ergens haren in de boter zitten. En haartje misschien.

 

Maar waarom stel je mekaar in zo'n situatie begot niet voor ?

 

Leer toch zonder angst te praten.  Doe je dat niet, en alles

 

blijft geniepig tot in de huiskamer zelf doorknagen, zonder dat

 

er alle dagen een paar woorden over worden gesproken...dan

 

vliegen er op een dag natuurlijk  verwijten in ’t rond.

 

Moet dat nu mensen !  Zelfs uw kinderen denken dan dat er in uw

 

bovenkamer iets niet meer klopt en je geeft je angsten dan nog misschien

 

eens  door.  Als de relatie dan toch ophoudt door een beslissing van één van beiden of van twee, dan is 't Is toch beter dat ze uiteindelijk ook tijdig weten wie dat is, diegene die ze eens in papa's of mama's bed gaan ontdekken ? Niet dat je daar algemene regels kan op plakken waarschijnlijk. Waarom leert men de schoolkinderen al niet welke soorten

 

verhoudingen er in 't leven kunnen bestaan ?  Dat het voor vele

 

vrouwen met geschonden vader- of moederbeelden niet makkelijk is

 

om relaties met anderen op te bouwen bijvoorbeeld.

 

 

 

 Begin toch niet te zuipen omdat 'jij altijd zo trouw geweest bent'.  Zeker, als jouw moeder

 

'zoiets niet deed', werkt 'schuinsmarcheren' soms extra zwaar op

 

mannen in...maar de liefde 'stop' je zo maar niet als je er door omstandigheden uit vorige generaties misschien, maar ook zeker door je eigen al of niet goede ingevingen open

 

voor staat.  Bezin eer je begint, maar verdring geen dingen die

 

je met iemand waar je nog bij bent niet oplossen kan, ze keren misschien weer. Probeer achter het waarom van die dingen te komen.

 

Nog eens.  Ga niet beginnen zuipen, want dan komen alle hebberige

 

en jaloerse draken uit je onderbewuste en gaan samen met je

 

verstand een spelletje nefaste fantasie spelen. Je moet misschien kunnen drinken om te kunnen praten ? Wel dan moet je daar dringend iets aan doen en tegen eenieder waarbij  je iets dwars zit op een diplomatieke, fijnzinnige manier je leren uiten, al zal dat vaak in ’t begin zo niet lopen.

 

 

 

Met twee echte slippers vermijden is ’t veiligst. En wanneer begint dat slippen dan ? Moet men jaloers zijn als twee mensen buiten een koppel heel goed kunnen, praten of schrijven met mekaar of eerst als er buiten het platonische ‘gepraat’ wordt. Is niet alles taal, communicatie , al dreigen deze laatste danig verstoord te worden door het gaan van een stapje verder en voor je het weet heb je er een pak ‘karma’ van een ander bij om op te lossen. Slippers  die het gevolg zijn van een noodzakelijke evolutie, gezien het geheel der wezenlijke zielstoestanden, is een andere zaak.

 

Een beetje concurrentie in de liefde is goed, maar teveel         

 

kan nog lang erna wonden veroorzaken.  Beter vermijden                                   

 

Ach, spijtig dat teveel mensen van hun gezicht staat af te lezen

 

dat ze het leven een smakeloze grap vinden.

 

Alle kanten komen op hun beurt in de zon.  Mensen die het geluk

 

eerst in hun eigen vinden kennen echter nog een specialer soort

 

zon.  Als je je hoofd helemaal leeg kan maken, verlies je minder

 

met pingpong, en zo is het ook in de liefde, alhoewel je in de

 

liefde niet bang mag zijn om te 'verliezen', want dan ben je nog niet

 

sterk genoeg op je eigen.  De oudere generatie heeft spijtig

 

genoeg weinig liefdesraadgevingen aan de' overgangsgeneratie naar

 

meer vrijheid' gegeven. Het onopgeloste wordt doorgegeven en door tegenstellingen opgelost.  Man en vrouw mogen in de vrienden en vriendinnen of lieven van
hun partners geen vijandsbeelden zien...wat ook niet wil zeggen dat ze geen trouw mogen vragen in hun relatie.  Makkelijkst is natuurlijk een relatie waarop op minnerelaties met anderen een verbod staat.

 

dat ze geen trouw mogen vragen in hun relatie.

 

 

 

 

 

liefde, een biljarttafel met cols

 

Aan ieder koppeltje gaat, net zoals aan de aarde, een hele voorgeschiedenis vooraf. Op het moment van samenkomst zijn de teerlingen in menselijke feiten eigenlijk al grotendeels geworpen.  Verder zetten wat voorafging. Aantrekking en versmelting van tegengestelde en bijna identieke polen, op weg langs dalen en bergop en af. Het verleden, het heden, de buitenwereld soms bepalend medebepalend voor afhaken en weer opnieuw beginnen. Net zoals de bigbang en vulkaanuitbarstingen en erosie…krijgt men dan, als de druk te groot wordt en het schijnbaar zinloze wordt benaderd…het uiteengaan van de elementen soms.  Allen op zoek naar zoveel mogelijk innerlijke rust, onvermijdelijk in interactie met de dalen en pieken van zichzelf en de omgeving.

 

Elementen willen weer bijeenkomen echter en het verhaal begint opnieuw met dezelfde componenten en andere personages in andere of dezelfde rollen. Een panoramisch overzicht op het geheel der pogingen van velen, pogingen tot zingeving; dat zal wel de bedoeling zijn.  Protonen, Neutronen, Electronen…het eeuwige spel van verschillende soorten ladingen en het evenwicht en evenwicht zoekend, het begon al van bij de straling na de bigbang, toen het eerste atoom nog moest worden gevormd…en eindigt meer dan waarschijnlijk weer tijdelijk met de alle weer samengekomen straling vóór de eerstvolgende nieuwe bigbang.  De reis van het groeien van wijsheid, bepaalt door iedereen zijn en haar weg.  Soms tragisch, soms komisch, soms beiden…als alles één is, is volledig scheiden onmogelijk.

 

Hoe groter je interessen en bereidheid van wie je bent echt te willen en kunnen bleven, hoe beter je het nu leert sturen.  Emoties zijn daar een belangrijke leermeester(es) in.  Ze leren ons dingen in fasen, die we alleen kunnen bijsturen als we het allemaal zeker begrepen hebben...en weten wat we willen...op dat moment kunnen we vanuit een evenwicht echt handelen of besluiten niet of nog niet te handelen...met het geloof en de hoop dat het dan positief uitvalt voor jezelf en anderen.

 

Weinigen kunnen voor anderen aanvoelen wat nu voor hen een positieve richting kan zijn...toch liggen de meeste antwoorden in onze kleine en grote omgeving voor het grijpen ...als we het zoeken tenminste niet hebben opgegeven.

 

 

 

 

 

 

 

Omkunnen met partners in een put

 

Het is natuurlijk niet allemaal 'heerlijk' over liefde schrijven. Pieken en dalen, niet te vermijden in heel veel gevallen. Diegene met de sterkste schouders op dat moment, moet vooral veel doorzicht opgedaan hebben in wat de signalen van de andere betekenen. Lopen ze terug naar bepaalde trauma's van vroeger. Zijn ze een logisch gevolg van de verantwoordelijkheden in het heden dat iemand op zich heeft genomen en al of niet tijdelijk meer dragen, 'verdragen' kan ? Ben jij de enige op wie dit nu uitgewerkt wordt ? Waarom vindt de andere zich niet 'mooi' meer, wil hij, zij, niet meer stralen ? Is hier ook geen ijdelheid in het spel, het niet kunnen verdragen van veroudering bijvoorbeeld...of gewoon het jaloers zijn op U, die nog wel in meerdere of mindere mate bij uw energie kan ?

 

Kan geen enkel positief voorstel Uw partner nog boeien en moet U vijf maal uw woorden wikken en wegen voor U ze uitspreekt, om geen boel te hebben ? Is de psychische escalatie van die toestand al omgeslagen in een fysisch ziektebeeld ? Herken je bepaalde terugkerende cycli in het soort gedrag waar je van tijd tot tijd probeert mee te leven ?

 

Indien U ten einde raad bent, put U niet uit in medelijden, maar oefen U in begrip en neem desnoods wat afstand en uit ook Uzelf, als uw draagkracht echt vermindert is het tijd om eens uw batterij op te laden door wat afstand te nemen. U gaat er U goed bij voelen eerst.

 

Afhankelijk van wat het lot voor mensen in petto heeft om tot allerlei inzichten te komen, zal er al of niet weer een toenadering komen...afhankelijk ook van hoe vlug het optimisme en de bereidheid dingen aan te pakken van uw partner zich herstellen. Vaak zal dat niet gebeuren voordat uw partner weer een bepaalde mate van rust gevonden heeft. Een plant groeit niet goed met weinig of geen licht, weet je wel.

 

Het kan in het tegenovergestelde geval al of niet tot een tijdelijke breuk komen. De sterke schouders hoeven geen 'liefdesverdriet' te hebben, niet in hun hoofd bezig te zijn met als ik 'zus' of zo' deed en wat deed ik verkeerd. Gewoon rustig proberen observeren en gepast inspelen op wat er zich in deze periode in uw leven midden anderen afspeelt.  Vaak zal je zien dat de andere dan weer om aandacht komt vragen en dat je 'bekommernis' je soms weer onnodig veel 'denkwerk' oplevert, waardoor je weer in dezelfde schuit komt te zitten als je niet uitkijkt. Vaak is alles met goede wil en een lach op te lossen. Heeft het zin om van partner te veranderen...dat weet alleen U, veel hangt  af van wat U zelf met het leven wil...en als U het niet weet, zal U het ondervinden waarschijnlijk,  als U lang genoeg leeft. Toch, al wil je van alles van het leven en hoop je in stilte op andere dingen, mensen...soms lijkt het wel of je ergens om bepaalde redenen net op die plaats nodig bent en probeer wat je wil, je raakt er niet onder uit. Bijna niet te vatten dit leven, voor wie dieper wil graven of het zich zelf aandoet om dieper te graven. Allerlei toestanden hebben altijd een bepaalde zin, maar tot waar ? Aan U de beleving en de keuze...of zullen we het maar gemakkelijkheidshalve het 'lot' (gedeeltelijk genetisch bepaald) noemen.        Dan had ik het nog niet over die dingen die niet met negatieve emoties (de te overwinnen schaduwzijde, de aard te maken hebben...zoals  GELD bijvoorbeeld. Allerlei materiële onzin is altijd een welkome aanleiding om de wisselwerking tussen zielen of delen van zielen van onnodige suspense te voorzien. 

 

 

 

 

 

 

 

Innerlijke rust kan beiden (seks en liefde als emotionele gevechten dan) overstijgen, want wat voor liefde doorgaat is vaak een overgeërfd of, én verworven strijd tussen positieve en mindere emoties waar te velen niet uit geraken.

 

In bepaalde situaties moet je, in de meer persoonlijke en intiemere zeker ,alles eens hebben meegemaakt van uit het standpunt en de ervaringswereld van anderen.  Hoe je reageert in met jaloezie geladen momenten bijvoorbeeld, wat de andere juist wou zeggen, beleef je soms door het aangaan van relaties met anderen.  Bovendien overkomt je ook soms wel in dat kader hetgeen je een ander aandeed.

 

Nieuw spreekwoord

 

zoveel contentement

 

kan 't vrijen je bedelen

 

dat je nog lang er na

 

weer verlangend...

 

de billen van de halve maan...

 

zou willen strelen

 

Lente is slechts optimaal eens ze goed op gang is gekomen, zo ook de mens en mensheid, individueel en collectief.  Individueel kan een dag alle seizoenen bevatten en kortere of langere periodes duren, de groei kan wel terugvallen kennen, maar daarin moet de nieuwe lente altijd zitten of iets of iemand sterft af in feite.  Heeft U ook tussen Uw vriendinnen en vrienden mensen die al heel veel op zich hebben genomen ? En welke rol speelt U tussen hen ?  Ieder personage is een soort wezenlijk van een ander verschillend soort poëzie en daartussen zijn er vele raakvlakken. 

 

 Wanneer je denkt dat iemand je niet mag, is er zeker ergens een misverstand dat door één van beiden of beiden geschapen werd; werden er uitspraken ergens gedaan als reactie op de  uitspraken van anderen en zo maar.

 

Soms kiezen twee mensen niet volledig voor mekaar en begrijpen ze beiden niet goed meer waarom ze voor mekaar kozen.   Als er niet gekozen wordt is het op een moment te laat…vanwege het vorige en is een hechte vriendschap nog wel mogelijke maar dan met de  nodige afstand.

 

 Generatiezand er over

 

 

 

zo zot van pa, of te jaloers op ma, ’t is niet geweest in haar geval

 

 

 

het was de pa die het beest uit vorige generaties niet onder kreeg

 

 

 

en de jongen die er later mee trouwde, zou het moeten uitzweten

 

 

 

hij was een man  en had er niks mee te maken

 

 

 

of zou door de voorzienigheid moeten zijn geplaatst in de keten van actie en reactie

 

 

 

en de dominodoos aan personages die deze allemaal opwekken

 

Vele agressieve daden komen voort uit het onvermogen om met lust en jaloersheid om te gaan.  Door generaties opgelopen emotionele katers dienen zich langs de geboorten om tot herstelling aan.

 

Al het onuitgesprokene heeft ook een energetische invloed, vandaar het soms niet kunnen uitstaan van mensen (zie ook invloed huisdieren).  Het negatieve van vroeger probeert het positieve te verdringen als het positieve de macht niet grijpt en de betrokkenen niet echt hun eigen weg doorhebben. Men neemt dan gevoelens van anderen over en leeft deels niet het eigen leven.

 

 Verwante zielen, genetisch dichtbij, zowel als verder af.

 

  Mensen wreken zich op wat anderen hen al of niet hebben aangedaan, zelfs onbewust, zalig diegenen die niet zo zijn, al zijn ze meestal een tijdje de uitverkorenen van de eersten

 

"het feit dat ik zeer zeker geen homo ben betekent nog niet dat ik in een petanqueclub moet gaan bepalen wat ze met hun ballen moeten doen"paus Octavius de eerste---ga ook eens een anti homo uitspraak doen, dan komen er ook eens blote vrouwen bij me langs haha (bisschop Leonardus man, ge zoekt het toch wel zelf hee)

 

"het zaad van het werkvolk is hun arbeid en anderen dicteren nog welk gebruikt mag worden, zoals de EU ook de boeren en tuinders wil opleggen" times are changing, tijd voor andere richting”

 

Heleense stories over opheffen dualiteit theisme en atheisme/////LM 4periods  DaWiInPa

 

 

 

    2013

 

Grey in May, but no more in you.

 

Blue, White and Yellow, you ’d say

 

Years of trying to understand people’s sorrow

 

Without seeing   the part of responsibility of their own

 

Too much attention on the very good and nice parts in them

 

Things they sometimes use for their own objectives

 

That weren’t , aren’t  always yours.

 

Not  to mention if they were good for themselves

 

But always trying to get the good things out of people and their life on earth

 

Understanding the structures, but bit by bit the individual souls

 

Understanding the structures, but bit by bit the individual souls

 

 

 

As was told in ancient scriptures

 

‘People’s worst enemies shall share their life’

 

Not so much in the sense of this or that person,

 

But in the sense of greediness, and a lot of negative emotions.

 

 Make room for the better part in yourself !

 

 Thank you everybody for what I’ve learnt from you !

 

Hope you made others a  bit wiser as well

 

 

 

 

 

Last testament

 

To understand it? One has to read the previous testament :

 

http://voortijdigtestament.skynetblogs.be    in this case look for http://heerlijkoverliefdepennen.skynetblogs.be   unther : novella    Lifelines

 

 

 

 

 

 

Pope Octaviaan 1.

 

Goeiemorgen.  Bedankt voor de woorden van gisteren.

 

Terwijl ik ze lees zie ik je aan het smeedwerk bezig in mijn fantasie.

 

Wat een dag gisteren na het gedicht en bijslapen.

 

Eigenlijk werd ik gisteren 58 als je vanaf de verwekking telt.

 

Het toeval in iemands leven zou een boeiend literair gegeven kunnen zijn.

 

De dag van gisteren beschrijven, teveel bladzijden nodig en alleen genietbaar via innercommunicatie.   Ik laat je beknopt een inkijkje.

 

Net gisteren mankement chauffageketel die met hout gestookt wordt.

 

Na inhaalslaapje in de dag ik naar huis waar 2 van 3zonen voor herstelling.

 

Wie staat er voor de deur ineens (je had het eergisteren ook voor)

 

 : de moeder van mijn kinderen (herkende ze bijna niet de eerste seconden)

 

Na al die jaren, zeg overwon ze iets en kwam ze binnen bij mij  thuis.

 

Terwijl ik ze met mijn zoon zijn honden zag spelen dacht ik aan vroeger toen ze 16 was

 

Ze had jonge gansjes en die liepen achter haar aan.

 

Zal wel eens mondeling iets over vertellen.

 

Ze was dus van de bus afgestapt voor mijn deur, mét een koffertje, hopelijk voedsel voor een nieuwe dorpsroddel.  Weten de mensen veel dat ze tijdelijk in het weekend van aan zee waar ze woont naar bij ons kom om haar zieke moeder en vader te verzorgen.

 

Misschien was ze zelfs niet binnengekomen als ze mijn auto zou kennen. Wie weet ?

 

De dag had nog meer verassingen.  Was heel stil geworden van binnen van dat kwartier ontmoeting en ging aan een visvijver in de buurt een terrasje doen.  Ik spreek daar een man aan, een wandelaar, een visser die mij veel raad gaf over wat ik moet doen om minder wier meer op de vijver bij mij te hebben…graskarpers opzetten onder andere.  Toeval wil dat ik eerst naar een kapel op de Heinekensberg in Wever wilde rijden, nog gesticht door een voorvader van mij in 1573 en dan naar het cafetaria, maar om één of andere reden veranderde ik onderweg de volgorde…had een reden…want in de kapel ontmoette ik een man waar ik een heel goed gesprek mee had rond onder meer de Gnossis, hij ging eens afkomen zo zei hij me op ’t eind. 

 

Wie weet zitten je edelstenen en smeedkunst en je geschenk die ik draag er niet tussen haha ! Je zotste vriend.

 

Ps wat een symmetrie : iemand brengt mij verassingsbezoek en jou ook

 

Ps mijn nicht gaat je a-symmetrische oorbellen in het weekend dragen

 

Ps dat België je echt naar waarde mag beleven, en da’s heel wat hoor !

 

 

 

En blijkbaar gaan de ´´toevalligheden´´ verder (of zijn het co-incidenties ) ... cirkels, spiralen, oud en jong, verleden en heden, die mekaar raken, aanraken, doorkruisen, ... en het gaat verder

 

 

 

Je moet verliefd worden op je slaap en echt goede dromen wensen en dan komen die er ook.

 

Droomde vannacht dat ik in gezelschap was van een paar mensen, waarvan de vrouw me vroeg bij hen te komen wonen…omwille van…de taal.  Kende ze niet, maar bij het ontwaken, moest ik terugdenken aan een oude chef op ’t werk van me, iemand die heel keurig sprak en schreef, een meester met de pluim om zij het, administratieve brieven te schrijven…voor zo ver ik weet.  Hij had een vriendin op ’t werk die ook heel gereserveerd en stijlvol was.   En zo kom je ’ s morgens in een schrijfstemming die je doet besluiten van toch maar niet eerst de sociale media open te doen; of misschien zit je er in door de woorden over Gotlev hierboven die je gisteren na een paar maand herlas.

 

 

 

 

 

Jaardag

 

Langs deze weg al reeds, op de vijfde augustus2013, heb ik zoals je kunt zien; gedacht aan je entrée van weleer. Hiermee is weer eens jaarlijks herdacht wat het leven al voor je met zich bracht. Bij het herdenken ook aandacht aan de toekomst schenken; opdat het worde weer al bij al toch een plezant en leerijk jaar. En op naar de zestig ! Hoef je niks voor te vrezen, want het afgelopen jaar in 't algemeen was qua gezondheid sterker dan soms voorheen. Daarom, draag ik weer met wat woorden bij tot je zielesprongetjes...en zo blijf jij wel jongetjes...van harte proficiat en nog vele jaren van dees en 't geen, we zullen het wel zeen. xxxxxxxxxx

 

 

 

;)

 

Korter bij het leven en de dood

 

            Over de dood, altijd aan iedere levensloop gekoppeld, spreekt men zelden met mekaar, tot het ons echt raakt wanneer deze plots of geleidelijk niet meer zo ver af lijkt.  Dan komen er soms tranen of, én een zoeken naar zin, door terugdenken aan het geheel van evoluties of fragmenten van het leven’ s web…of het nu om anderen of jezelf gaat. Dan mag je nog alle theorie in alle domeinen hebben doorgrond en heel veel praktijkervaring hebben opgedaan en door liefde voor de taal een aantal spreken, uiteindelijk, het belangrijkste is het wezenlijke menselijke in jezelf en anderen waaraan al deze bewegingen van vóór en na je geboorte gebonden zijn (1) (2).

 

            Terugdenkende aan het eigen leven en alles wat je reeds hebt uitgelegd en beschreven, kan je niet ontevreden zijn.  Een stuk mysterie blijft echter hangen rond de rol die je in de levens van mensen waarmee je in alle domeinen en tal van manieren omging, vanwege onvoldoende kennis en te beperkte tijd en capaciteit om je in al die uit hun voorouders samengestelde persoonlijkheden in te leven.   Wie, waar, wanneer, hoelang, hoe…een nooit stoppende evolutie lijkt het wel.  In het kader van een reeks essays geschreven rond de wetenschappelijke ontdekkingen van vorige eeuw en begin deze 21ste eeuw (3), zou ik dit werk toch nog willen bekronen met een aanvulling op het in meer dan 24 blogs beschreven oeuvre; indien U ze allen raadpleegt zal U van al die inhouden en hun samenhang al veel begrijpen, daar de verschijnselen daar in iedere literaire en blogstijl beschreven, kan U immers ook in Uw eigen leven herkennen.  Namelijk.  Datgene onder meer waarin je van je kindertijd naar tracht zal zich mits geloof, hoop, betrokkenheid, nieuwsgierigheid, kennis, volharding en liefde niet alleen persoonlijk maar ook op een collectiever manier veruitwendigen. 

 

            Als kind opgegroeid in de natuur en in een familie van fruitkwekers en verhandelaars, zelfstandige mensen, moest er hard gewerkt worden en daar leer je volharding én niet te veel zeveren van.  Als misdienaar het clerus personeel confronteren met je prille kritiek omtrent het Adam en Eva verhaal of dat van de goede Maria, onbevlekt ontvangen, deed je.  Het begin van meer en meer begrip over hoe het spirituele langs de mens en mensen en de wereld en het universum om in mekaar zit en hoe de geest werkt; nog een lange weg had je te gaan, ben je gegaan. (4) (5) (6) (7) (en linken).

 

            Gedurende heel die evolutie in relaties een aantal redenen ontdekken achter zaken die mensen eigenlijk niet willen dat ze overkomen en uitvissen in hoeverre zo iets karma is (niet zo zeer in de zin van reïncarnatie, maar in genetische zin.  De spirituele manier waarop de genetica de kaarten verdeelt om een aantal bij te schaven persoonlijke evoluties op te lossen, vaak zijn we het letterlijk, figuurlijk of symbolisch niet.  En als je het dan toch allemaal doorhebt, stelt zich de vraag op welke manier heel dit hierboven beschreven geluk nog te maken heeft met zij die er niet meer zijn. (8).

 

            Op de duur, na alle ‘instrumenten’ ‘tools’ van de werking van de geest ontdekt te hebben en er steeds beter mee te leren omgaan en er dusdanig altijd weer nieuwe te ontdekken…wordt het daarmee leren omgaan vanuit een positief ingesteld ‘onverschillig evenwicht’, een onmisbare instelling daar je een hoog bewustzijn verworven hebt.  Positief ingesteld ‘onverschillig evenwicht’, niet pejoratief bedoeld in de zin van ‘niet betrokken of niet meer handelend’, niet in de zin dat alles je koud laat; je gaat nog interacties met je omgeving aan; niks nieuws, het zit al van in den beginne zo in ons  in de atoomstructuur van onze onderdelen (proton +  neutron+- electron -) Je doet meer je eigen ding dan dat van anderen en zo help je anderen soms ook wel beter ondanks tegenkantingen van uit hun negatievere emoties die hun groeien voor een stuk beletten.  Al lijkt dit een ingewikkelde uitleg, iedereen is er eigenlijk op zijn eigen simpele manier mee bezig in meer of mindere mate. ‘Simpel’ ook weer niet pejoratief bedoeld.  Je eigenlijke doel wordt meer en meer het begrijpen van je eigen ‘innercommunicatie’ die zich soms ook op een, laat het ons ‘telepathische’ manier manifesteert naar gelang van het geheel der verbanden tussen mensen onderling, persoonlijk of collectief, virtueel of anders. Uiteindelijk , op het persoonlijke vlak, zowel als het collectieve, komt het er op neer  dat je onder een aantal ‘pantoffels’ uitgeraakt, wederom persoonlijke of collectieve en op alle domeinen afrekent met een aantal denkbeelden of negatieve emoties die ons al generaties dwarszitten en voor jezelf tot innerlijke rust komt en door het handelen alleen al dat daar uit volgt positief bezig bent en steeds beter weet welke je talenten en verantwoordelijkheden zijn, zelfs als anderen (of een deel van je zelf) je een schuldbewustzijn willen opdringen.

 

1.         http://zoveelsteromanidee.skynetblogs.be

 

2.       http://heerlijkoverliefdepennen.skynetblogs.be

 

3.       http://deblogfilosofen.skynetblogs.be

 

4.      http://dichterbijdeziel.skynetblogs.be  waaronder ‘er was dus toch leven na de dood’

 

5.       http://filosofischverzet.skynetblogs.be

 

6.      http://blogverzet.skynetblogs.be

 

7.       http://bloggen.be/conscience2008.be

 

8.      http://voortijdigtestament.skynetblogs.be  (het geheel) , bondiger overzicht op :

 

 

 

Altijd nieuwe verhalen

 

Droomde dat mijn vijver omgebouwd was tot een gebetonneerde constructie waar mensen konden op zonnen, met hier en daar nog wat zwemmogelijkheid, weg vissen, natuur.  Lag dat gisteren al vast eigenlijk toen ik dacht van eventueel mijn natuurdomeintje te verkopen en was dat eerder een soort antwoorddroom of gewoon een gevolg van een bezoek aan de buren die met opruimwerken bezig waren of een duik in hetgeen er nog aan energie hing in de slaapkamper sinds de bekwame muurschilderaar er in had geslapen…terug naar wit-zwart observeerder en naar de logica.  De camper die te koop staat voor 5600 euro’s, nog niet de moment geloof ik.

 

De dag dat ik water haalde voor de chalet uit de kraan in het ouderlijk huis, wil er iemand mijn fb vriend worden die het over het onderwerp heeft dat flessenwater van de winkel in 25% van de gevallen uit dezelfde bronnen komt als het leidingwater.

 

 

Nabeschouwingen bij ‘het witte gat’ (Peter Russell)mooi beschreven  ‘niet toeval’ gebeurtenissen in de evolutie (p.1-35), filosofische besluiten zelf te beoordelen (schuine tekst zijn citaten)

 

Spirituele materie, onvergankelijke oorsprong van materie ; één of gescheiden ?  Zijn daarom een aantal, zo niet alle crisissen, persoonlijk of collectief niet ook van mentale aard ?  Bovendien we zijn zelf het geheel en zijn vertakkingen.  Traditioneel in een religieuze zin vertaald : “bovenal bemin één God”.  We moeten het leven met respect bejegenen : “zweer niet ijdel, vloek nog spot”. En alle dagen zijn heilig en moeten we al naar gelang omstandigheden zo eerlijk mogelijk  tegenover onszelf en anderen waarderen en bovendien een reeks verantwoordelijkheden tegenover de wereld opnemen :  de twaalf geboden ontwikkel het sterkere in jezelf tracht naar objectieve kennis overwin je negatieve emoties wees solidair met rechtvaardigen doe jouw deel van het werk neem de tijd voor stilte en natuur geld was een middel, geen doel ontdek de ware betekenis van trouw leef niet alleen om te werken overmatige consumptie vervuilt jezelf ontdek de symboliek van de zin van het leven kunst brengt je dichter bij de kern van het leven : zin van onzin scheiden octo

 

Hebben licht en bewustzijn gemeen dat ze volgens dezelfde wetten functioneren ?

 

De ‘afgestorven energie’ blijft voor een stuk licht-bewustzijn en is in wisselwerking via de nog levende organismen (theorie octo zie ‘er was dus toch leven na de dood’ verhaal op http://dichterbijdeziel.skynetblogs.be

 

De rol van het DNA en de taal over generaties heen.

 

“een satelliet van een ton kan met een fractie van de energie meer info doorgeven dan een koperkabel van 175.000 ton”

 

Zijn alle bewustzijnen verbonden en afhankelijk van mekaar ?  Wij, instrument van de natuur eerder als meester van de natuur ?

 

“bepaalde frequenties van ultra violet licht kunne DNA  moleculen licht beschadigen”

 

Kinderen, ‘zuiverheid’ én ‘karma voorouders’ tegelijk ?

 

de verborgen waarnemer in ons”

 

“Spirituele relaties, verantwoordelijkheid voor het eigen verdriet aanvaarden, herkennen, en de waarneming erover veranderen.” Anders leren communiceren, vergeven, loslaten, delen, geduld, geen rancune bij scheidingen, enz

 

Licht heeft geen massa, daarom…lichtsnelheid 300.000km per seconde. De wereld der dingen, waarin het tijd kost om door de ruimte te bewegen en het energie kost

 

“het innerlijke licht van het zelf,” geen of wel deel van ervaringswereld ? gat in weefsel van tijd en ruimte ? “gaten zijn moeilijk te beschrijven, ze zijn niet zozeer iets als de afwezigheid van iets”  innerlijke rijpheid moet worden verhoogd” “supernova in enkele seconden,99,% verbrandt ster helium,enz…” “het universum bestaat op een dusdanig manier dat het kan worden gekend”….zichzelf herkent !

 

Steve Jones “de taal van de genen”

 

Bij elke generatie treden er fouten op in de overdracht en mettertijd stapelen zich voldoende verschillen op om  een nieuwe taal, of een nieuwe vorm van leven te produceren”. (drie miljard letters in alfabet) (vier codes, ook met drie mogelijk)

 

“kennis heeft de erfelijkheidsleer (en andere wetenschappen)nederigheid bijgebracht

 

“bij elke generatie treden er fouten op in de overdracht en mettertijd stapelen zich voldoende verschillen op om een nieuwe taal of een nieuwe vorm van leven te produceren”

 

“Francis Galton : (vingerafdrukken, zie ook oude Japan pottenbakkers vingerafdruk on klei),weerkaarten, schoonheidskaarten van steden, goed en slecht humeur in Engelse gezinnen en vele andere ‘rare’ essays en uitspraak ‘ bekwaamheid is aangeboren en niet verworven’(oppassen met interpreteren)

 

“taal van genen 4 letters (dna basen : adenine,guanine,cytosine, thymine), gerangschikt in woorden van drie letters” “woordenschat eenvoudig, boodschap ingwikkelder, elke cel heeft ongeveer 1,80 meter DNA

 

“Herbert Spencer (survival of the fittest) pal tegenover Marx begraven op paar kilometer van Galton Laboratory” (Hitler en geestesgenoten p 19-2o)

 

“het grootste dilemma zal zijn dat we ons bewust zullen zijn van ons eigen lot of dat van onze nakomelingen”

 

“enorme unieke differentiatie”

 

“kleur lichtblauw oog = geen kleurstoffen aanwezig” “kleurenblindeid , missen recepor voor rood, groen of blauw”  “politiehonden, moeilijker met opsporen ééneiïge tweelingen” “bloedgroepen en andere celoppervlak-antigenen, identificatie van het eigen met oog of afweersysteem”  “gemiddeld verschillen mensen in één DNA letter op de duizend” “koptische christenen enige afstammelingen van de oude egyptenaren????” “mitochondrieen(organellen in cel waar zich energiestofwisseling afspeelt, ze hebben elk hun eigen stukje dna, )voornamelijk in eicellen, niet in spermacellen”  “mythe van overerving via bloedvermenging niet juist, besefte Darwin later” (zie ook broef met bloed van zwart konijn naar wit konijn van Galton)”ook Mendel, die het principe wel door had kon maanden onder neerslachtigheid lijden) “overerving scheen eerder op deeltjes dan op vloeistof te slaan”////”overerving berust op geschillen ipv op overeenkomsten”Mendel////twee kopiën van een recessief gen overerven is nefast///

 

Plantenwetten Mendel gaan ook voor biologie op, maar er zijn uitzonderingen  vb --_iemand met een gen voor bloedgroep A en groep B heeft AB bloed

 

_Thomas Hunt Morgan (fruitvliegen) witte ogen vader en rode ogen moeder =rode ogen, andersom witte ogen moeder en rode ogen vader = alle zoons witte ogen en alle dochters rode) xx xy   (gen voor oogkleur op x chromosoom) (aantal chromsomen gehalveerd in geslachtscellen)////46 chromosomen in iedere cel, bij 22 paarsgewijze rangschikking//y bevat minder chromosomen vandaar dat de regels van Mendeliaanse dominantie en recessiviteit niet opgaan voor man//in bijna eleke cel van een vrouw

 

cel  is één van de twee x chromosomen voor kleur uitgeschakeld//uitwisseling van structuur bij vorming geslachtscellen//genen kunnen een zwakke of sterke voorkeur voor elkaars gezelschap hebben// dna bevat net als vele biologische substanties een elektrische lading  (rest zie boek zelf)

 

De oude god

 

Eerst het oeroude ontzag

 

Met enorme angst voor oergoden

 

Dan bewondering, verwondering, nieuwsgierigheid.

 

Volgenden het zoeken, verlichting, ontdekking van straling, atoom, cellen…

 

Daartussen en daarna, het vechten van zogezegde godsdienstaanhangers.

 

Authentieker blijvende zoekers bleven onafhankelijk denken

 

Een groeiend aantal in deze spitsmoderne tijden met delen middeleeuwen

 

De nieuwe god, niet meer de natuur, maar het geld.

 

De innerlijke rust verstoord door negatieve emoties.

 

Het beleven van hoe wonderlijk tegenstrijdig en aanvullend wezens zijn.

 

Hoe een dag groeit op basis van het geheel, ziet men zo weinig.

 

Wegens te weinig vat op de innerlijke communicatie en de dialoog.

 

Geef het zoeken naar een nieuwe god op.

 

Leer uit verleden, exploreer het heden en laat de toekomst soms wat los.

 

Scherm je zelf af en zet je zelf open.

 

 

"DE TAO VAN DE FYSICA”   Fritjof Capra 1988

 

I.fysica

 

-zes eeuwen voor Ch. Zowel in Griekenland als in China (Indie) stelt men zich de vraag of het leven uit vaste onderdeeltjes bestaat.  Vb Herakleitos .  Voortdurende wording door het dynamische en cyclische in elkaar weven van tegenstellingen, elk paar van die tegenstellingen als een eenheid die alle tegengestelde krachten omvat en er boven uit stijgt, noemt hij LOGOS.   De geboorte van wetenschappelijke denken werd begeleid door een ontwikkeling van het filosofische denken.  Zowel atheisten als theisten zitten op een verkeerd spoor met de inhoud van hun termen alleen al, energie is waar alles om draait en het hele kleinen bestaat én uit deeltjes én golven en is soms onvoorspelbaar, net als het leven…het verder leven gebeurt op basis van de wetten van materie en ant-materie, ook het meer eterische spirituele zit als eenheid in dat proces, zonder het afgestorvene geen leven, eeuwig, of steeds opnieuw weer opduikend. Op basis van de vorige dobbelstenen, toevalligheden of niet toevalligheden, contacten, woorden, gedachtenoverdracht, gevoelensoverdracht, ideeenoverdracht.  

 

Het groeien naar een bewustzijn dat bij de atomaire werkelijkheid past.

 

De wetenschap ontdekte geleidelijk meer en meer.  Faraday en Maxwell, (electro magnetisme :  koperen spoel om stroom op te weken mét bewegende  magneet i)die verder gingen dan Newton bijvoorbeeld (zwaartekracht). Elke lading veroorzaakt een storing (verandering)in de ruimte rondom.(ook personen) ? Magnetische velden zijn op zich zelf staande entiteiten die niet mechanisch verklaard kunnen worden (Einstein). Massa heeft wel energie. E=massa xlichtsnelheid tot de tweede macht.    Kromming van de ruimte. Einsteins begrip ‘lege ruimte’ verliest zijn betekenis. Ernest Rutherford : ruimte tussen atomen. Planeten model microcosmos ?   Aantal electronen bepalend voor scheikundige eigenschappen van de elementen.  Waterstof één proton, één elektron.  Niels Bohr, Louis de Broghlie, Wolfgang Pauli, Verbiest Belgie. Paradoxen treden op als je de natuur via de traditionele fysica wilt beschrijven. De wereld van het subatomaire : ruimte , deeltjes, golven, soms deeltjes én golven tegelijk of vernietigbaar en onvernietigbaar tegelijk.

 

P 65 Max Plank. Geen ononderbroken uitzending, maar energiepakketjes : fotonen : Quanta

 

Fotonen zijn massaloos en hebben lichtsnelheid. Op subatomair nivo vertoont materie tendenzen om te bestaan. (sie DNA) Wiskundige modellen : deeltjes ook golven, waarschijnlijkheid hen daar of dit of dat moment aan te treffen.  De waarschijnlijkheidsberekeningen van onderlinge relaties.   De opbaouw van het zijn, geen fundamentele bouwstenen maar gecompliceerd web van relaties tussen het geheel (beetje zoals tussen mensen)

 

Een deeltje in een kleine ruimte opgesloten beweegt sneller., hoe korter bij de kern des te sneller de beweging. Samenhoudende krachten.  P70

 

Golven kunnen naar hogere banen springen indien ze van fotonen hiervoor de nodige energie ontvangen (pakketjesenergie). Tendenzen tot bestaan : opsluiting deeltjes…beweging…atomen die van de ene quantumtoestand naar de andere willen overgaan.  Atokern : 100.000 keer kleiner dan het atoom, toch bevat het bijna de hele massa ervoor.  P74 Nucleonen (neutronen en protonen) reageren op hun eigen opsluiting ook en heviger dan electronen (die meer ruimte hebben)  -60.OOOkm per seconde, ze leveren bindingen voor moleculestructuren . De electronen zijn verantwoordelijk voor de chemische reacties en bewegen in uitgestrekte ruimtes. Kernreakties treden niet op omdat de beschikbare energieën niet groot genoeg zijn om het evenwicht in de kern te verstoren.  Combinaties kernkrachten en zwaartekracht.

 

In 1988 reeds 200 elementaire deeltjes 77 : DIRAC(voorspelde ze voor ze werden ontdekt) : symetrie materie en anti materie, er moest een anti electron bestaan met tegengestelde lading als electron electron (dus positieve lading) : positron (zie DNA structuur in ‘de taal der genen’ (Steve Jones) Als er genoeg energie beschikbaar is, kunnen er paren geschapen worden én weer in zuivere energie overgaan door het omgekeerde proces van vernietiging.  Sindsdien miljoenen keren waargenomen (schepping van materiele deeltjes uit ZUIVERE ENRGIE) Subatomaire  deeltjes zijn tegelijk vernietigbaar en onvernietigbaar, planten zich voort door kinetische energie (bewegingsenergie) en men kan er nieuwe scheppen door ze met veel energie op elkaar te laten botsen.  Vallen altijd weer in protonen, neutrone, electronen uiteen.   (dynamisch relativisme)  Materie is volledig transformeerbaar.  Het heelal is een dynamische wet van niet van elkaar te scheiden energiepatronen.  Kracht én materie zijn één. Dingen bestaan uit hun samengestelde delen…maar de deeltjeswereld kan niet in elementaire componenten ontleed worden.

 

II de weg vd oosterse mystiek

 

Symmetrische gelijkenissen met fysica (ook sommige andere dingen in andere godsdiensten  zie aanduidingen in boek

 

‘bevechten bloedverwanten in Bhagavad Gita’ en tegengestelde paren in DNA

 

Menselijke manifestatie Braham uit ‘zuivere energie’

 

Eenheid en onderlinge verbondenheid van dingen en gebeurtenissen

 

I ching boek der veranderingen ’64 HEXAGAMMEN  (voor Confucius en Lao Tzu) zesde eeuw  (zen : 1ste eeuw na christus)

 

“Dat dat nu eens licht, dan donker tevoorschijn breng is TAO, veranderingen zijn tendenzen die dingen in zich hebben p115 

 

IIIOvereenkomstan p 129

 

ALLE DEELTJES KUNNEN VOORWAARTS EN ACHTERWAARTS in de tijd bewegen, net zoals ze in de ruimte van links naar rechts gaan.  In de ruimte-tijd is alles wat voor elk van ons het verleden, het heden en de toekomst vormt ‘en bloc’ gegeven

 

In het absolute , geen tijd en ruimte , geen oorzaak en gevolg.

 

Het dynamische heelal p 182  deeltjes zijn ook golven .(betekent dat ze zich merkwaardig gedragen), melkwegstelsel, soort wiell, dat zich rondom centrum beweegt, hoe verder een sterrenstelsel zich van ons bevindt, des te groter de snelheid met dewelke het zich van ons melkwegstelsel verwijderd(van enkele duizenden km tot snelheid van het licht 300 000 km per uur.

 

Oscilerend model, big bang cyclussen,oscilerend model (uitzetten, inkrimpen)(cfr Brahman verandert zichzelf in de wereld)

 

Botsing subatomaire deeltjes : kunnen worden vernietigd of de energie  in hun massa’s kan in kinetische energie worden omgezet, verdeeld onder de deeltjes die bij de botsing betrokken waren (I) , maar kan ook worden gebruikt om de massa van nieuwe deeltjes te vormen (O)

 

P195  deeltjes zijn geen geisoleerde korreltjes materie maar waarschijnlijkheidspatronen, verbindingspatronen in een onuitrafelbaar kosmisch web 

 

Europese filosofie : werkelijkheid en substantie

 

Oosterse filos    werkelijkheid en relaties

 

Materie en ruimte ondeelbaar

 

Ernest Mach  : traagheid is geen eigenschap vd materie zelf (maar van relationaliteit )

 

Zonder materie zou alles snelheid licht hebben ?  dus zowel in micro als macro materiele voorwerpen geen afzonderlijke entiteiten

 

Quantumelectro dynamica : electromagnetisch veld/fotonen (deeltjes) : de manifestatie van electrmagnetische golven (golven trillende velden)

 

Einstein : materie, ‘ruimtegebieden waar veld buitengewoon intens is, veld is de enige werkelijkheid’ Fysische dingen en verschijnselen slechts voorbijgaande manifestaties  van fundamentele entiteiten, vorm en leegte sluiten mekaar niet uit,

 

“de grote leegte, die bij het benaderen van de zinloosheid, kleiner dan of nul ontploft,  is gevuld met zijn en worden, verdwijnen en veranderen” (octao)

 

Kosmische dans : fotonen zijn hun eigen antideeltjes (electronen : positron, neutronen : anti neutron, protonen : anti-proton)  soorten wisselwerking

 

Interstellaire ruimte, intergallactische ruimten   p225 

 

De schepping en vernietiging van virtuele deeltjes uitzenden en absorberen p229

 

Quark symetrieen : geen wereld van willekeur en chaos

 

S Matrix

 

Het bestaan van bewustzijn is naast alle andere aspecten vd natuur noodzakelijk voor de innerlijke consistentie vh geheel   Mystieke ervaring blijft nodig, wetenschap heeft zijn grens, complementariteit in alles.

 

Vergelijk  BBang theorie en reis van fotonen  en cellen tot ons, een geboorte is alles vanaf het begin herovergedaan !  (net zoals een embryo de stadia van ontwikkelingen vd evolutie helemaal doorloopt)

 

 

 

Pennen tussen hemel en aarde, deel II

 

Een zevental jaar later.

 

 

 

Met een boom die te veel naar zijn wortels graaft, te veel met het zoeken van zin bezig is, loopt het niet te best af.  Indien die boom dat ook bij andere bomen doet, riskeert het bos te verdwijnen.  Bij de mens, de bewegelijke mag zoeken naar een ander naakt dan het gewone naakt, zoeken naar de redenen en werking van het zijn, naast de kennis van zichzelf en de wereld en die van anderen; niet leiden tot alleen maar de ontdekking van de pijnen van het zijn…eens deze ontrafeld en vrij van allerlei angsten, open voor lichte vreugde, kan je gewoon weer zijn als de boom die niet graaft naar zijn wortels, maar die ze beleefd, dag in dag uit, door nauwkeuriger observatie en afgewogen uitwisseling, positief, innerlijk  evenwicht. Het oordelen geïntegreerd, een juist gebruik van veroordelen.  Het heeft geen zin een nieuwe kerk op ter richten, een ieder is kerk voor anderen, alleen de verhoudingen tussen de leden die met mekaar te maken hebben moeten worden begrepen om echt bij mekaars kern te raken; al hoeft dat slechts in enkele gevallen grondig en kan het gewoon ook door aan de oppervlakte van het bestaan te blijven, niet te graven en gewoon tevreden te zijn met een bepaalde situatie.  Intens vragenden  lijken intensere, daarom niet hoogwaardigere levensopgaven dan de gemiddelde mens voorgeschoteld te krijgen.  Omwille van de story van de vorige generaties en de daarop als reacties toegevoegde genetische en opvoedkundige karma ? In het leven zijn er wetmatigheden die zich doortrekken naar de verschillende soorten verhoudingen tussen mensen.  Er zijn echter ook in die sferen onvoorspelbare wetmatigheden, zo onvoorspelbaar als de subatomaire wereld en zijn anti-materie, toch dat alles terug te herleiden tot de zuivere energie die geen anti- deeltjes heeft en zowel golf als deeltjes is, de fotonen, voilà, uwzelf gevonden, de rest is, zeker als het het emotioneel zware betreft, ballast, vergeef eenieder zoveel mogelijk en doe goed, ook al maakt dat anderen afgunstig.

 

 

 

THEO B : (Lev Bont)

 

Normaal zou ik geen boek in de bib of zo meennemen waarin op de achterkant woorden als reizen in combinatie met drank en andere roesmiddelen vermeld worden. Ik hou van de echtheid van dingen, reisverslagen à la Kris Peeraer ‘reis nar de begeerte’ bijvoorbeeld, met heel veel geschiedkundige duiding naast het individuele menselijke aspect van het zijn van zichzelf en anderen. Achteraf gezien ben ik enorm tevreden dat het boek me via de virtuele wereld door de schrijver zelf aanbevolen werd.  Je een uur of twaalf terugtrekken in stilte om een boek te lezen is een te koesteren iets.  Een ontmoeting met iemands ziel eigenlijk en met tientallen zielen, personages, heel goed getypeerd en beschreven.  Als een boek je niet ligt, hou je het geen twaalf uur vol met het willen uit te krijgen.  Nu ’s anderendaags na slapen er iets over schrijven, iets dat altijd tekort gaat doen aan het geheel, maar de ervaring zelf van het lezen en de ontmoeting met en de inzichten en zo verder zijn belangrijker dan verkoopcijfers en recensies of wat dan ook. Wat te schrijven ? 1. Bont kan wel degelijk knap boeiend schrijven 2.tijdens het lezen kan de vraag kan zich al eens stellen “waarom wachtte hij er zo lang mee” ?  Het mysterie van het leven eigenlijk, leven dat qua structuur en inhoud heel goed in mekaar zit in het boek. Kernverdiensten van het boek qua boodschappen zijn : het steeds weer proberen bij de zuivere innerlijke rust en de kinderlijke ziel te raken op  basis van een onrust, die bij de ene mens al dieper dan bij de andere zit en voortkomt uit die soorten onrust waar vorige generaties al mee zaten en dan dat voortdurend na teveel averij ook nog eens de seksuele instincten en het negatieve deel van de emoties daarmee verbonden onder controle proberen krijgen of altijd maar weer vluchten van de gevolgen daar allemaal rond…het had een heel andere boek geworden indien de reizen voor een stuk van uit innerlijke rust waren aangevangen.  Maar dé verdienste van het boek is de eerlijkheid van de auteur, je moet het maar doen je eigen schaduwkanten, wie heeft er géén minutieus in proza zetten, al heb je precies lijkt het wel een roeping om door het beschrijven van hoe het niet moet in bepaalde gevallen een echt goed voorbeeld te zijn voor eventuele lezers die ook eventueel zouden verzeild zijn in de roescultuur van na de tweede wereldoorlog laat ons zeggen.  Persoonlijk zou ik die lift met de vrouw naar Zwitserland genomen hebben, maar waarom het leven niet altijd zo loopt als je zou willen en het de ene tijd voorzienigheid, de andere tijd wel noodlot lijkt is misschien stof voor een volgend, weer uit innerlijke rust of meer uit innerlijke rust te schrijven verhaal.  Al komt kunst natuurlijk uit andere oorden ook.  Het beste ermee Lev en bedankt !  Het enige een beetje ongeloofwaardige aan het boek is de hoeveelheid vrouwen met nymfomane trekken op je pad, denk niet dat ze in dergelijke concentraties voorkomen…en net als de overmatige drank en drugs…nefast voor hun eigen en anderen, no way around.  Om te besluiten “ik zal nog vaak met de glimlach terugdenken aan je roman”. (of als een gewaarschuwd man ergens niet aan beginnen)

 

 

 

 

 

 

 

Tot slot, over de platonische en andere liefde tussen mensen

 

En dan was er drie jaar platonica en even bleek daarna dat alles weer mogelijk zou kunnen zijn zoals het vroeger was, maar het werd weer door één van de partijen opgeborgen, niet helemaal onterecht overigens, want zovele factoren van de voorzienigheid spelen mee

 

het was mooi, venkelpitten-rooibos-honing,tientallen okervlinders, honderden eenden, kleuren van velden, bladeren en wolken, gezonde lucht, drie regenbogen en zeker de Hagelandse saga's over Tuurke en zo meer, de warme soep en pataters met groenten en al wat ik vergeet x

 

21 km gewandeld , jawadde

 

allee , ik ga slapen , den dag heeft lang genoeg geduurd ... morgen terug zon , dat valt mee . Slaap wel , we zien wel , wacht nog maar even met die kicker ... droom maar van de okerkleurige vlinders en de verschrikte fazant , van de st. Amorkerk en de meanders van de Velpe , als je morgen binnen zit bij ma ... ik zal ook naar  kerkhof moeten ... tot binnenkort en bedankt voor het gezelschap deze dinsdag x

 

 

 

tussenlassen : samsung pc octobusy : vanaf 27 OKTOBER2013 TOT EN MET DE helft van Vrjdag 8NOVEMBER13….(zie bestand innerlike spirituele evoluties )dat dus vervolgt met : vervolgt met

 

De meer dan alleen maar 'komiek', Charlie Chaplin, zou aan zijn dochter gezegd hebben dat ze haar naakte lichaam alleen mocht delen met iemand die van haar naakte ziel hield.  Tegen de tijd dat je iemands naakte ziel kent, hebben sommigen al menigeen ander nodig gehad om de hele uitleg over de eigen ziel te snappen.   http://heerlijjkoverdeliefdepennen.skynetblogs.be en de links aan de rechterkant.  De anderen en onszelf doorgronden is een heel stuk zin het leven.  Allen afkomstig van straling die de atomen maakte en zo verder tot en met de cellen.  Die cellen moesten zich delen om zich te vermenigvuldigen, eerst volgens het vrouwelijke principe xx. ZIch niet vermenigvuldigen was telkens weer  vanaf het begin herbeginnen.   De afgestorven cellen hun energie inspireerde de eerste cel al om zich te delen waarschijnlijk en na miljoenen pôgingen wie weet is het gelukt.  Zondere leven geen dood, zonder dood geen leven, zonder verleden geen hedenb en toekomst. Later kwam het mannelijke principe het bewustzijn van het vorige een stap hoger tillen door middel van uitwisseling.  Het leven, een puzzel  die zich ondermeer tot mens samenvoegde in de richting van cultuur en bewustzijnsverfijning.  Door de rol van het overbegeren van goed en later geld en goed, belandde de mensheid in bijwijlen bloedige geschiedenisverhalen..  Door een gebrek aan een filosofische, alle domeinen verbindende  benadering van fenomenen  als religie en wetenschap, psychologie  en samenlevingswetenschappen had men nog een lange weg met vallen en opstaan af te leggen, die mensheid.  Het NU is nog alle dominio's van vroeger aan het oplossn.  De negatieve door de positieve moties aan het uitzuiveren.

 

 

 

 

 

 

 

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

za26/10/2013

 

De morgen is er weer in Rillaar.  De morgen maakt het niet uit of we hem zaterdag noemen of nat of koud of aangename herfstdag.  Met de hond, die zijn naam wel kent, het bos rond de vijver gestapt, beter dan een van vermoeidheid gerookte pijp.  Zo enkele malen tussen zeven en tien met wat zon en het faceboekwerk tussen door en Howar'd Zinn's geschiedenis van de Verenigde Staten en mediterend van op een boomstronk alles weer laten bezinken of opstijgen, en dan ineens komt de gedachte, 'nee', "ik laat me niet begraven of cremeren, de boom in, letterlijk en figuurlijk, gekleed zoals de Indianen met hun uitrusting vroeger de boom in kruipen, op een takkenbed gaan liggen en je doodrusten (met je pennen, ink , laptop, enz haha.

 

zo22/10/2013

 

Opmerkelijk fris ontwaakt in een windspel dat de enige rode eik zijn laatste bladeren afnam.  Als stylo's in de lucht alsof ze er iets in willen schrijven, staan ze daar te staren  naar het luchtruim, de takken.  Ook de kippen zijn wat ongerust over de opkomende storm en geven precies minder om het gemalen graan in het perspektief van de machtige storm.  Ze waren als kleine kuikens met 15, maar dat getal rondde marters, roofvogels, reigers, mensen (?) af tot zes die nu wel een vaste kern van zes overlevers lijkt te vormen, twee hanen, vier kippen bleven over naast  de oude witte oerkip, oerboomkip eigenlijk en haar haantje, dat ;indien groter grotere kippen bij zijn witte kip en de oude overleden rosse en de iedereens eieren uitbroedende gespikkelde, maar ook gesneuvelde kip zou hebben gemaakt.  Ik dacht een jaar terug, ik koop een rosse en een gespikelde kip om bij de witte boomkip te zetten. De rosse en gespikkelde waren meer gronddieren, hetgeen hun levensduur maar tot een jaar beperkte.  OM eieren te hebben voor een paar Algerijnse Spanjaarden die een maand zonder werk in Rillaar in de chalet logeerden. Ze hadden honger en geen cent.  Ik had nog wel een zwarte kip er bij gewild; maar du loopt er nu door toedoen van dat verhaal ook tussen, als één van alle mogelijke variaties. Zo zie je maar, wat je wenst komt toch eens uit indien ge maar lang genoeg kunt wachten, zonodig via die of die story die er alle dagen bijkomen.

 

 

 

Achter het real art chalet, staat er een oude houten chalet van een waarschijnlijk overleden man die er tot voor een jaar of vijf nog regelmatig met zijn fiets kwam.  Ik wandelde er in die herfstweek rond met Jef Jack Rusell JJR, en de hond verloor me uit het oog omdat hij geen gat in de draad vond.  Op een bepaald moment zat ik al achter het houten chalet van de man, chalet die met kleine vijfterjes vol orchideen en waterplant volgroeid is.  Ineens, moet JJR me in 't oog gekregen hebben en in plaats van rond het vijvertje te gaan, zwom hij over, zo blij van weer bij me te zijn. (of misschien in het vijvertje gesukkeld haha).  JJR volgt me overal, behalve als hij een pijp van een knaagdier ontdekt heeft, krijg je hem bijna niet mee

 

MA28/10/2013  Storm op komst, voorlopig nog geen bomen omgewaaid. Lezen en onbewust luisteren naar geruis en het zeil boven mijn camperschip dat op en neer geblazen wordt.

 

 

 

DI29/10/2013

 

drie maal regenbogenwandeling van Kersbeek naar Miskom en Kortenaken langs de parochies Sint Servatius (Kersbeek); H.Amor (Kortenaken) en Germanus (Miskom) De eerste en de laatste komen duidelijk overeen met de karakters van een kleindochter en de grootmoeder in Miskom. Venkelpitten kauwen en rooibosthee, het harde punt in de maagzweren wegkrijgen en 't lukt.  Stoppen met moeilijke dingen bij anderen weg te analyseren en of bepraten en alleen maar tijdens wandelen en dan nog over verhaaltjes van vroeger over mij onbekenden...en dan alleen onder de vorm van plezante wendingen in de soms dramatische verhalen.  Wijl over de kilometers van de bij wijlen vaak diep ingesneden Velpe of haar beken bij tussenpozen honderden eenden (niet allen tegelijk) wegvliegen, tientallen okeren herfstvlinders dartellen en een een gevoallen knotwilg zijn takkn als nieuwe bomen de lucht instuurt. Luchtse kleurspektakels, alsof alle heengengane schilders nog altijd bezig zijn met nieuwe doeken te schilderen.  Appel -en perenbomen en hun vele verkleuringen van bladeren er op en er onder, met hier en daar een vergeten lekker narijpende peer of appel.  Een regenboog, een volle, je zou wel aan de uiteinden willen staan.  En toen ie weg was...wist ik het, "er komt er nog éé", want ik zag het in het soort licht van de zon voor me...en inderdaad, een dubbele volle !!! Gelukkig was de batterij van de camera plat, want dit vatten kan je niet.  Nadien gebakken patatjes met tomaten en sla gegeten en uitzonderlijk een weinig spekjes.met gebakken oud brood.  's Anderendaags 's morgens redde ik het leven van de rosse kater, belaagd door JJR.

 

 

 

 

 

MA4/11/2013  French Intuition

 

"Ouche' in a certain Flemish dialect means YOU, yourself, your inner.  A reaction on everything before you, that's wath you are for a significant part. Humans, afraid of beiing to much alone, avoiding real communication, or not capable of having profound innercommunication because they did yet overcome every kind of negative emotion they enherited or developed and made stronger.  When one travels alone on a voyage with a camper for example and one would wish only to enjoy and go up with delight in sightseeing of all kinds, specially the forms and shapes and colors of landscapes, houses...mostly those people you experience some difficulties with, pop up in on'es head from time to time.  As people have some educational tasks towards one another, each spoken, unsolved dialogue continues to come back.  A bit or al lot or a whole lot boring from time to time, especially for the one who has reached the spiritual stadium above the silly fights goiing on between people and their unresolved generation tales  (see essay "   Genetical                             consciousness"

 

 

 

Is their a kind of telepathy goiing on between people ?  One has to try to understand how one's spirit functions and what it has to say to us.  (see essay TOOLS unther http://zoveelsteromanidee.skynetblogs.be)  At night, a lot of differnt kinds of fear is traduced by dreams one get's exhausted from, so don't get to worried, have no fear, don't live life so stressy, dare to demand the right things from others, especially if they need guiding lines to keep their emotions under controle. Go for the tasks you really should do in your life. Trying is succeeding, if the real lessons ar understood.  And, thinking of some people I know, you woin't get a better communication by drinking or smoking too much or by taking chemical substances; they will get you more trouble after the presumed delight sets in.  In the end, you will no more be able to restore your soul like it was when you still were an honnest child; let us put it in that way.  There is a possibility that on the other hand finally you will realise that one has to change one's behaviour.

 

 

 

DI05/11/20113

 

Une texte Française. Les lettres ont beaucoup à nous raconter. Ils sont très très fort.  Il faut faire attention à leur usage.  Isl peuvent se tourner contre vous même.  Alors ayeze l'esperit honnête en formant des mots et phrases.  Servez la juste emploi des phrases qui veulent exprimer des emotions ou choses ratiuonelles.  Cach pas trop ou trop peu, ne dites pas trop or trop peu et sachez que dire et penser sont des differents frequences.

 

 

 

FR08/11/2013 I can write like DB too haha.

 

On my way to Dieu Le Fit, the morning some came peeking over the hill top. Had to put myself at the right side of the road, because I couldn't see a thing any more (in combination with still wett window from the tea I set in the camper in the morning). Parked near the libary and discovered the little charmant town by bike, took a few pictures. One of them from an ordinary house with the sige "evangelistes".  Just as I wanted to continue my way a woman with a brush came outside.  I went towards her to ask her some questions and she invited me  to participate in the weekly open disccussio with everyone entering for a cup of coffee(normally the 'insiders' discussed on other days biblical texts. So I explained in the begining for four and in the end for some ten people my view on the approachement of science with some things in some religions. ( see http://voortijdigtestament.skynetblogs.be  and talked about my blogwork and the modern aproach we should develop in getting people closer too the real meanings of life.  They emphasized on the words God and Jezus and studying the Bible, I on the daily contacts between people with tasks towards each other and how to have a good innercommuincation  instead of what they called 'praying'.  We talked about what they taught happens when one dies (to them one gets a spiritual body and 'your own life back---whatever they mean by that. More progressive idea already then the one catholics have : everyboddy stand up out of the grave all at once together on the 'final judgmùent day'.  I explained about my view, not the typical Indian reincarnation, but just the biological with all it's implications about purifying the negative emotions intoo the positive ones. 

 

I told them  about the twelve commandements  which should be more interesting in our days : developement of stronger part in yourself/obtain objective knowledge/do your part of the work/take time for silence nd nature/money is only a means not a goal/do not just live to earn money./discover the daily symbolism in life/avoid overcomsumption/ art brings you closer to symbolism and understanding things/overcome negative emotions/ show solidarity with just people/discover the true mening of words like faith, religion, wisdom etc

 

So we also talked about the trie meaning of the ‘holy ghost’ taking caare of us in advance and about Gnosis.  An elderly man thaught that Gnosis sujests we have everything intoo our own power, but instead as I explained we can only learn by finding out everuthing for ourselves.  There was a younger man and an elderly lady who asked me if I prayed from time too time…too me ‘praying’ I said is understanding my own innercommunication.

 

The saviour of the Dios-image, but not in the same way

 

There was this man Harm in the village, who claimed he was a genetic descendent of  jesus Christ.  His uncle, who lived outside the village for most of his lifetime, spent his last years making up a pedigree of the family ties.  He went back as far as the sixteenth century up until now. Harm as well had some mediterean ancestors as well as Germanic ones in his DNA and vanes.  A Spanish officer called Dionysus Vicca had fought some battles for Alva in his days before he retired in the south Netherlands and married a woman from Germanic descend and build a chapel near Weaver village.  A pitty the Spanish and Catholic church won the battles in the South, because after 1600 with the faal of Antwerp the Soutern Netherlands were to follow the same philosophy as life being suffering as portraited on many Spanish paintings in Spanish churches. Too much of a dark mood surrounding the points of view too be taken on life.  People had rebelled against living conditions and that dark philosophy, they wanted just like in the Northern Netherlands, to discuss the Bible instead of just believing what Rome told; a bigg step in those days that was. 

 

So Harm how did he come to think he was a genetical descendent of Jesus Christ ?  He went to Spain after reading the book on Maria Magdalena from Oliver….(research) and did an investigation in too the descendants of a brother of Jesus (Jacaob) who settled in Spain, which let him to the Vicca line some 14oo years later.  Hard to believe such a Dan Brown story, but were there  some arguments in the life of Harm that would indeed be of a kind as if JC would once again through genetical enheritage was bringing some kind of new messages too the world ?

 

Well, as one knows JC was born in the middle east and if one reads the bible one understands a lot of war and suffering was and is going on.  Harm’s mother nearly died after an air attac (she was hit one centimetre from where one comes into life); and his father natal village was the third in line as civil casualties are concerned in Europe in procents of the population);  That was 1944 ad Harm was conceived in 1955 between the last day of july and the first of august.  , so by the time his babybed stood  outside his grandelders and elder house , amid some village people sorting the peas in that warm September of 1956, a lot of rebuilding of Europe already had been done.

 

So as Harm grew up, under the influence of what he had been told in church and school  of what on due to his good natured character he saw in everyone too much only the good without taking into account enough the other parts, the negative emotions part.  Now, so much decades later, it sometimes seems we’ree living on a planet with a lot of suffering people, not only because of the economic system telling them to get really rich and buy and buy to keep that system going; but also because they, for a great number have stopped believing life is a holy thing and everyone could have an eternal soul , one you should start to discover : your inner rich nature exist or wants to exist if you really start seeing things differently.  Seem a lot of people just are trying to survive their inner wounds or practical life.  Harm listened to people’s problems so intensively that he lived them as well instead of telling people “you’re in, do something about your problems yourself” he wanted to help them too much or not speaking out what he really sometimes thought about situations.  He continued, having becoming wiser, giving personal hints, but emphasizing the fact people should find their own inner strength from which to grow towards a more spiritual attitude in life.  Otherwise one cultivates emotional weakness.  But of course life works in a lot of peculiar ways and it uses one and the personages surrounding one in many many ways that one can tell only about ‘afterwards’ in a lot of cases. Salomon was to be said a wise man, while Harm travelled to Frace he saw the name of a town called Salomon (seul-au-monde, the provincial language would say), he feld himself closer to Saloon, always wanting the just ‘in between solutions’ for everyone…than to o JC.

 

Such a lot to write about

 

Such a lot to keep in secret thoughts of the inner

 

Capable of reminding someone  about the child, he, she was once within

 

I’m dealing with the superflue,  the too much of complications

 

Pointing out the strength of uncomplexity

 

Remaining silently about too heavy things to keep on carrying

 

By smiling as well, touching in many ways one’s soul

 

But taking an emotional distance

 

It’s over, dealt with, should be over and dealt with

 

Move on as long as you can.

 

Gedicht voor de allumetten

 

Bij het gasfornuis liggen jullie

 

Souveniers van minstens 90 winterdagen koffie of thee ‘s morgens.

 

Mijn neus snuift nog de solver van toen bijna.

 

Travelling through Southern France

 

“This is my new home mum”.  A camper took me to places like Chareleroi, Philippevillel, Couvin, Attigny, Rocroy, Vitteux, Rosière and so far I slept in :

 

Grandpré, Le Priest,    , Le Poet Laval, Foret le Saoul, St Sauveur de los Diosis, St Paul Varces,(had to move to Drome again) Salons de Provence (fiat), Ganges (grottes des moidemoiselles later, had to move) Stayed in a number of places like Valence, Dieu le Fit, Bordeaux(a village in Drome) Gorges des Ardeches etc  La Calmette, Saint Chinian

 

Ardenaise, Ardeche, Drome, Isère, Hautes Alpes, Vercors, Cotes Aur, Herault,Languedoc, Occitanie…etc   :   Van stenen mineraalt men hier diamanten colliers die men als huizen bezigt, Salomon reizend, seul-au-monde, maar toch nooit alleen nochthans..  Je wordt het  (wijs)als je diepte hoogte en ruimte van het menselijke denken, voelen en zijn begint te doorgronden

 

Mistral sneeuw heel goed eten. Eté Indien weer gehad, (normaal begint november hier al kouder te worden zeggen ze)  (zie aantekeningen  agenda 2013 __witte met revogan reclame op)

 

Voor Iemand

 

 

 

Hey, ben je er nog ?  Riep je op zomaar na enkele uren in de Isère; of was jij het die kwam ? Reizend op indianenmuziek soms en soms op stilte, kwam je zo maar, al bleef ik heel de nacht alleen.  We deden heilige dingen; zonder dat iets moest; het begon met je somberheid en mijn willen helpen.  Elektrische schokken op ‘t eind zonder mezelf te beroeren …voor ons genoeg, meer dan…maar waar was jij dan toen op die momenten vraag ik me nu af…waar was jij toe honderden kilometers van me verwijderd in de zogezegd echte wereld ?  Nooit te voor had ik je aangeraakt ervoor in feite.  Tenminste zoals dat met klassieke woorden wordt bedoeld.  Wat was de bedoeling, wil je echt zo graag en kind ?

 

Terug op het thuisfront, ontdekken hoe iemand door verslavingen zichzelf niet meer is en soms uiterst vervelend kan doen naar die mensen die het meest met hem inzitten.  Veel praktisch werk verzet om hem er boven op te helpen, stille en andere wenken, zachtaardige én harde aanpak en eisen en dreigen met sancties. En op nog een andere plaats “nee maat, niet alles is de schuld van de ‘samenleving” je zal je eigen verantwoordelijkheden moeten leren nemen.  En weer ergens anders iemand die afstand wil houden en iemand die te ver in de emotie wil gaan.  And I stay cool, not ready to follow illusions I already dealt with.

 

------------------------------------------------------------------------------------------De praktische dingen in ’t leven zeggen veel over de psychologische en emotionele uitdagingen die moeten worden aangegaan

 

 

Duidelijkheid , U wil duidelijkheid ?

 

Allé hoor, men wil weer eens duidelijke taal. “Waarom een ander wel en ik niet “ ? Daar komt het bij emotineel verdriet vaak op  neer.  Wat men  soms al lang voorspelde in duidelijke en minder duidelijke taal, gebeurdt vaak opnieuw, ondanks een pak hele goede herinneringen, is men soms op een bepaald punt in een relatie de laffe, de bangerik, diegene die niet open genoeg is, diegene die de kunst van het niet kwetsen van anderen niet voldoende beheerst of probeert te beheersen (een relatie van welke soort dan ook, familieverband, werkverband, vriendschappen enz…) . Waar het in vele gevallen op neerkomt is gewoon het feit dat men niet voldoende past in het eigen plaatje zoals men dat voor zichzelf vooropstelt.

 

Neem alleen maar het voorbeeld van een vriendschappelijke relatie waarvan men meer verwacht; of men nu al of niet uitte dat men “van mekaar houdt”.  Vroeger was dat van heel groot belang, nu vertonen relaties meer en meer de neiging afstand van mekaar te nemen, de andere moet er wel zijn op de momenten die in het leven van anderen goed uitkomen…maar daar vallen mensen van goede wil niet eens over, U niet en ik niet…afhankelijk van de graad van vereenzaming en rechtevenredig met de problemen met nog  ‘anderen’ in iemands leven.   Mensen zouden zich wel eens kunnen afvragen of de andere al niet vaak genoeg de wens uitte niet langer als ‘living apart together’ door het leven te gaan…of die wens nu al of niet de beste optie is voor hen is een andere vraag, afhankelijk van het tegenkomen van de juiste persoon op het juiste moment, iemand die tegen alle verstandelijke argumenten in er voor kiest het leven met iemand helemaal en voltijds te delen van uit het hart.  Vaak merkt men dan na een tijd dat dat nog zo geen slechte optie was, tot er weer nieuwsoortige problemen opduiken, vaak niet eens binnen het koppel.  Gebeurtenissen en gevoelens en evolutie in dit hele spectrum is immers een ‘verbonden vaten’ iets.

 

Vaak is er al duidelijk genoeg gezegd dat men niet de man of vrouw is die de andere in zijn plannen voor ogen heeft. Men vergelijkt zijn eigen te veel met anderen en ziet daar van af, bij wijlen, zoveel is duidelijk soms, als het al niet een onderdeel is van een spelletje om de andere volledig voor zich te winnen.  Al heeft men voldoende gepraat en geschreven over al die dingen, het is op zich al een hele kunst om niet gefrustreerd te geraken als men merkt dat de andere er precies SOMS niet veel van begrepen heeft, of de energie of ervaring of aanleg of tijd te kort komt om dat op een voldoende intensieve manier allemaal aan te kunnen, dat soort inleving tussen mensen en diegenen waarmee ze in verschillende mate vertrouwelijk mee omgaan.  ‘Waarom er toch altijd weer zoveel energie insteken, ‘kan men zich afvragen.  Men zou bang kunnen worden van zich nog in te leven in  het deel ‘lijden’ van anderen…zelfs al heeft men hierover ook al heel duidelijk meermaals gecommuniceerd, de buitenwereld blijft maar van alle kanten roepen om ook dit of dat in het persoonlijke leven van dit of dat familielid, collega enz in te vullen, tegen wat men in feite zelf zou willen doen in eigenlijk.  Dan stelt zich de persoonlijke vraag : ‘is dit het lot, in hoeverre MAG men een eigen keuze hebben zonder een ander op de tenen te trappen enz…’ Maar later meer daarover.

 

Nog meer duidelijkheid ? Kan men het wel aan ? Met iemand slapen is een heillig iets en wanneer men het iemand onthoudt kunnen daar uiteenlopende redenen voor zijn.  Weinigen begrijpen dat men ook alleen maar letterlijk wil slapen met de enen wel en anderen niet, verder gaan of niet, afhankelijk in hoeverre men meedeint op wil, op de hersen –en andere golven van anderen. Men neme een fictief voorbeeld.  Men kent vijf mensen waarmee men geslapen heeft en  eventueel kan overwegen te slapen.  Neem dat er drie zijn die dat absoluut absoluut niet meer willen alhoewel men nog vriendschappelijk met hen omgaat, al ziet men ze maar een paar keer per jaar meer of gewoon eens sporadisch via internetkanalen. Twee willen eventueel wel, al weet men het van die ene waarvan het vrijen symmetrisch heel ok was niet meer, daar men koos voor een gewone hele goeie vriendschap, met veel fietsen vanaf de lente bijvoorbeeld.  Men was niet bang, men KOOS, men mocht kiezen zonder verwijten naar de kop te worden gegooid.  Men uit zelfs niet dat men ergens toch een gemis ervaart is en gaat verder. En al heeft men mekaar in een jaar niet meer gezien of bijna niet gechat…er blijft iets warm tussen mensen, dat is het ideale uitgangspunt, niet wrokkig zijn in het achteruit kijken, begrijpen waarom dingen liepen zoals ze liepen; begrijpen dat men NU op die plaats nodig is, gelukkig is zelfs, kiezen inderdaad of combineren kan ook, indien de anderen daar mee akkoord zijn…wat gewoonlijk alleen mogelijk is als de relaties tussen vrienden en vriendinnen platonisch blijven en dan nog…spelen negatieve emoties hun rol(hun soms achteraf bekeken positieve rol; maar dit is te moeilijk om zo maar uit te leggen). 

 

Duidelijkheid gevraagd ?  Wie is er eigenlijk bang van duidelijkheid kan men zich afvragen.  Voornamelijk diegenen die zich onophoudelijk met anderen vergelijken. Het is niet omdat men voor een paar mensen in zijn leven lange erotische gedichten of proza’s of essays schreef dat de lichamelijke beleving van de liefde uitsluitend daar uit kan afgemeten worden. Er zijn er voor wie men maar één gedicht schreef en die nooit een school bezochten die op liefddesgebied nog altijd goed aanvoelen al heeft men ze in tien jaar niet meer gezien Inderdaad, men heeft voorkeuren al naar gelang de sterkte van wezenlijk kunnen zijn waarin de ander zich bevindt, lichamelijke factoren, en noem maar op.  Zelfs al staan er mensen in iemands persoonlijke top drie betekent dat niet dat ze even actief zijn of waren als iemand op nummer vijf bijvoorbeeld…niet dat men ‘hitlijsten’ moet opstellen, want zo zit het ook weer niet in mekaar natuurlijk.  Al naar gelang ouderdom of al of niet een pintje op of teveel van dit of dat en te weing van zus of zo, heeft men inderdaad voorkeuren…maar bij het ouder worden wordt men toch geleidelijk aan meer weer het kind dat gewoon wil omgaan met anderen, zonder dat hele gedoe vaak om ‘waarom ik niet’.  Vaak praat je gewoon de ene keer liever met iemand anders omdat je mekaar al twintig aar door dik en dun probeert te steunen en dat soort anderen vaak met dezelfde problemen ooit waren geconfronteerd en zomeer…hoe kwam men tot een oplossing is dan de vraag die lang besproken wordt in wekelijkse of jaarlijkse afleveringen.  Maar wanneer men gevangen zit in vergelijkingen en jaloezie ziet men de dingen niet breder dan de dag zelf en een paar dingen die men dan op een chat schrijft worden dan heel eng geïnterpreteerd.  ‘Hoezo, weer geen tijd voor mij ?’.  De houding van het verongelijkte kind, product van dingen in het verleden duiken dan op, zelfs al is men heel intelektueel en volwassen en heeft men veel wijsheid en ervaring, charme en geduld, die dingen duiken dan weer op…en door eenzaamheid of roesmiddelen worden ze nog versterkt.  Iedereen is anders, praat anders, heeft andere gewoonten, doet dingen graag met en zonder licht, die dingen zijn compleet overkoombaar en zelfs leefbaar al die verschillen, goede wil en het zich inleven in anderen zetten zich daarover.  Maar er zijn dingen die dieper gaan tussen mensen inderdaad.  Het zijn geen dingen die ‘hoger staan’; het zijn geen verschillen over hoe men de kookkunst beheerst, niet zozeer verschillen over hoe men overal van humor en aanwezigheid kan genieten met andere vrienden of vriendinnen.  Iedereen heeft in meer of mindere mate al eens meegemaakt dt het zwarte beest van de afgunst de kop opsteekt, hoe leuk dingen ook mogen zijn geweest, zoals gezegd het gevolg van de eigen eenzaamheid vooral. De eigen projecties rond het heden en de toekomst worden verstoord door het vermeende gebrek aan duidelijkheid van de andere…of het niet begrijpen dat die andere gewoon tactvol met het leven van anderen wil omgaan.  Wanneer men aanvoelt dat anderen ergens eenzaam en afgunstig zijn dan lukt de dialoog er mee niet meer zo goed, men wordt bang iets te vertellen rond het geluk dat men bijvoorbeeld op uitstappen met anderen ervoer.  Zo dus, op termijn zondert men zich zo veel mogelijk af of vertelt men minder en heeft men minder te vertellen door het meer cocon gehalte dat men individueel beoefent, of als koppel vrienden of ‘lief-hebbers’.  Op de duur ervaart men minder en minder zin, afhankelijk van de dingen die er daarbuiten nog allemaal op je afkomen. Jezelf blijven goed voelen in jezelf, voorwaarde voor het optimaal omgaan met anderen is kunnen observeren wat er allemaal rondom je gebeurt. Een voorbeeld uit de politieke wereld…een arbeider die alleen begrijpt wat er in zijn bedrijf gebeurd en geen inspanning doet om de gescheidenis te begrijpen, zal worden meegzogen worden in alle aspecten van het wereldgebeuren zonder ze te snappen en maar gewoon alleen maar blijven jammeren over zijn ontslag bijvoorbeeld in plaats van de andere mogelijkheden die de samenleving te bieden heeft nog te zien.   Een ander voorbeeld, pacifisme is heel ok, maar er zijn te veel fascisten op de wereld om die zo maar hun zin te laten doen, maagdelijk en geweldloos toekijken en een niet te softe aanpak kunnen waardevolle aanvullingen zijn om een betere situatie te bereiken. Maar, net als in persoonlijke evoluties, vallen dingen niet op een romantische manier uit de lucht, progressieve partijen worden verweten in hun verleden sympathie te hebben gehad voor die of die strekking in de geschiedenis van de progressiviteit…en op de duur staat men met vijf man en een ‘paardenkop’ aan de kant van de toekomstige gebeurtenissen die door uiterst rechts dreigen te worden gekaapt terwijl een deel van links aan opslitsen lijdt.  Ook van persoonlijke relaties verlangen dat ze vlekkeloos zijn, kan ‘zware’ gevolgen hebben. Al die fenomenen kan je ook op de werkvloer of in sociale organisaties tegenkomen en voor je het weet frustreert men zich te veel en komt men zonder energie te zitten. In het eigen hokje, zoals in de hokjes waarin men ons op abstracter gebied wil in rangschikken ‘atheist of theist’, alsof dat een zaligmakend filosofisch uitganspunt zou zijn, ‘oost of west Ukrainier’ , zo worden vrienden gedeeltelijk tegenstanders, …we moeten boven die indeling uit redeneren; in al die perspectieven en tegenstellingen de eigen eigenheid en charme leren zien…maar ook die strukturen bekampen die anderen nodeloos onderdrukken.  Al eens durven aplaudiseren voor toespraken, alhoewel we het niet volledig eens zijn. Het niet ontvrienden van vrienden omdat ze openlijk stellling durven nemen.

 

Tot slot, om terug te komen op het nimmer afgewerkte item van spirituele banden die er tussen mensen bestaan, welke soort band ze ook in het verleden hadden. Kenmerkend hierbij is niet alleen die dingen die met leven en dood over de generaties heen te maken hebben, maar vooral het zich niet meer willen  opdringen in de sporen die de andere wil volgen. Niet overkitisch willen zijn naar anderen toe, samen de symboliek van gebeurtenissen leren bespreken en begrijpen, je niet te veel moeten verontschuldigen voor dit en ’t geen, gewoon aanvaarding…van het feit dat in de meeste gevallen geen mens ideaal is voor de andere, kunnen lachen met de eigen beperkingen en kwaliteiten.

Totdaar weer wat woorden die gewoonlijk ’s morgens in bed proberen vorm krijgen (een voordeel is het alleen ontwaken dan). Woorden kan men vaak alleen maar aan het papier toevertrouwen, want uitgesproken hebben soms weinigen er oor naar, alhoewel men achteraf eerst gewoonlijk gelijk krijgt, nadat men zelf de ontbrekende stadiums doorzwommen heeft. Men moet ook vermijden van teveel uit te leggen en te open te willen zijn en zich voor alles en nog wat te proberen verontschuldigen; vaak wordt openheid toch alleen maar gebruikt om de stellingenoorlogen van anderen te voeden.  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De commentaren zijn gesloten.